16 PETRI HOFMANNI PEERLKAMPI 



sperabant, refutati, invidiam a praelatis sibi praeceptoribus ad Principes 

 transferunt. Vel excellentes viri quam difficiles ac morosi in hac causa ap- 

 paruerunt ! N. Heinsius se metuere dicebat , ne Bornius Guilielmuin magno 

 pretio nihil scire doceret Vlietius facere non poterat , quin studia illius 

 a. 1662 vocaret consummata gcilicet. Gronovius Principem et totam cohortein 

 iam post triennium secessus Leidensis taedere scribebat. Si iuTenis Arausiacus 

 fieri debuisset Gronovius , ut emendates a se Plautos et Livios ostenderet , 

 triennium certe non sufficiebat : sed fieri debebat Guilielmus , qui Neerlandiae 

 salutem , Britanniae libertatem redderet , et improbam Ludovici XIV tyran- 

 nidem, toti Europae intentatam, frangeret. 



* Guilielmus Acadomiae memoriam , neque Academia alumni unquam depo- 

 suit , fuitque tanquam oificiorum et pietatis mutuum certamen. Magnos a. 1674 

 in republica honores consecutus , orationi interfuit , qua Heydanus iussu Senatus 

 Academici ei gratulatus est Nee praesentia desiderata , quo die Syenusprinium 

 Academiae saeculare festum celebrabat. Adeo vel inique non tulit vel dissimu- 

 lavit suara Professorum commendationem apud Curatores parum valuisse: postea 

 quidemutinearealiquidvaleret, effecit. Neque Academia Guilielmum neglexit , 

 laetitiam oratione significans a. 1689 de acquisito Britanniae regno, et a. 1690 

 de victoria Hiberna , dolorem vero de morte uxoris Mariae a. 1695 , ac tandem 

 ipsius Guilielmi a. 1702. Biennio ante Guilielmus etiamostendit, quanti studia 

 Academica Principi putaret,quod loannem Guilielmum Frisonem , volentem 

 quidem , hortando tamen magis impulit, ut literis naviter operam daret. 

 Friso, ut facile est intellectu ,. Franequeram , deinde Ultraiectum petiit. 

 Quod idem fecit filius Guilielmus Carolus Henricus Friso. 



Magna et mirabilis fuit sors gentis Arausiacae. Ipse Deus Neerlandiae 

 exoptavisse , et fata utriusque sic coniunxisse videtur , ut alteri sine alteris 

 esse felices non potuerimus , et unaquaeque controversia ac dissidium amoris 

 integratio exstiterint. Quam saepe a periculo prope abfuimus, ne stirps virilis 

 exstingueretur ! Qua curaDeus malum avertit , adeo ut nunc quidem omni metu 

 liberati esse videamur ! Mauritius uxorem non duxit. Henricus unicura filium 

 reliquit,ut caeteri Gubernatores. Guilielmus III , loannes Guilielmus Friso, 

 Guilielmus IV, et Guilielmus V suos patres vel vix cognoverunt, vel non 

 viderunt. Quum Guilielmus IV a. 1747 Gubernator haereditarius totam 



