r O R A T I O. 16 



oblectamenta; regnumque accipere visus est in duobus equis Mauritanis , 

 quos Ordines , a Principe Salensi acceptos , ei donabant, Ordinibus ita gratias 

 egit , ut diceret , se sperare brevi fore , ut his equis pro patria dimicans 

 uteretur. 



Anno 1659 mater euin Lcidam mittcre constituit. Magistratus Leidenses 

 domum instructam obtulerunt , eandem , in qua Coligniara et Henricum 

 habitasse arbitror. Comes additus , qui vitam regeret , Sulesteynius , studio- 

 rum cura Bornio, PJiilosophiae Professori, commissa. Bornii virtutes et laudes 

 genti Arausiacae dudum innotuisse dicebantur. Ordines Hollandiae Principem 

 Haga discedentem salutaverunt , hue advenientem salutavit Cocceius , Rector 

 Magnificus. Paucis post diebus Antonius Thysius , tacito Professorum con- 

 sensu, adventum in Academiam solemni oratione gratulatus est. Oppidani 

 et adolescentes Academici Guilielmum ita exceperunt, ut in veneratione et 

 laetitia simul misericordia quaedam appareret; nam unica spes tantae domus 

 supererat , et Ludovicus XIV eum brevi post Arausione spoliavit. Modestia 

 autem et diligentia inprimis eluxit, scholas Professorum sedulo audiens , ad 

 doQios eorum ventitans , verbo , se totum iis dedidit , neque facile aliquod 

 solemne Academicuui eo non praesente celebrabatur. I 



Talis adolescens quam multa ad virtutem et prudentiam profecerit, licet 

 e vita rebusque gestis intelligi possit , testatus est Fabricius , cui potius 

 credo, quam Gernianis, qui scripsere, Guilielmum ita fuisse eductum doctum- 

 que , ut , praeter militaria , nihil discere potuerit. Haud equidem contendo 

 Piincipem fuisse eruditum , aut propter eruditionem in Academia Oxoniensi 

 creatum luris Doctorem. Sed eadem Academia saepe alios creavit Doctores, 

 quos Guilielmus , si res in indicium venisset , adspicere contra potuisset. 

 Neque eruditionem, qua otiosi homines censentur, in Principe laudamus, 

 quae plerumque damno civium paretur , et vera in iis doctrinarum studia magis 

 impediat, quam iuvet. Enimvero vita adolescentium , quibus generis nobilitas 

 regna et imperia ostendit, saepe non est invidenda. Quidquid agant vel dicant, 

 hoc alii pro suo quisque ingenio interpretantur : qui minime eos cognoscunt , hi 

 tamquam omnia scientes gestiunt , et plurimaper conventus etcirculos vesperti- 

 nos loquuntur. Nonnulli quoque ardeliones et odiosae humanitatia ostentatores , 

 qui verba factaque omnia sua calamistris inurunt , ac propterea, unde non 



