R A T I O. 206 



tione, qua, qui factum, ut ex Belgis alii Flandrica, Wallonica alii uteren- 

 tur lingua , erudite disquisivit (^■'). 



Proximnm locum hie occupet/oren*?* eloquentia. Ut autem , teste cicehone , 

 Q. MUGius SGA.EVOLA., ita MEYERCs fuit jurisperitorum eloquentissimus. Quanta 

 enim in eo elucebat perspicuitas , quanta elegantia, qualis urbanitas , quanta 

 simplicitas , quae cuncta peroratione mirifice contrahendi , quae expedite res • 

 pondendi, ut ajunt, solertia! Nihil in eo offenderes , quod a causa esset 

 alienum , nihil quod non esset dilucidum ! In eloquentiae luminibus parens , 

 quam apte tamen orationem ornare noverat ! In voce si quid minus videretur 

 placere , quam tamen cito id obliviscebantur cuncti ! Maximi autem fuere , 

 quibuscum in foro , tamquam in nobilissima acie , quotidie congrederetur , 

 oratores iidem et Icti , siEYEao dignissimi adversarii. In quibus (de vivis 

 enim tacendum) clarissima splendent -walrweni, VERBCRGr, cuperi, lindeni 

 nomina ('*). 



Numquam vero quanta in hoc esset eloquentia eluxit tantopere , quam in 

 inclyta ilia , pro ludovico napoleohte de elegantissima ilia suburbana villa , 

 Harlemi dicta causa. Quae, licet per se baud ignobilis, non tamen omnium 

 oculos adeo in se convertisset, nisi acta esset inter Principes viros. Quorum 

 alter patriae nostrae olim licet obtrusus , regium tamen nomen baud indigne 

 sustinuerat; alter vero ex antiqua heroum stirpe, omnium votis ad regiam 

 dignitatem vocatus , magna cum laude imperabat. Quibus per se jam gra- 

 vissimis accedebat controversiae , ceteroquin non diiSicillimae , cum politicis 

 rebus, quae universam Europam agitaverunt, arctissima neccssitudo. Ipsi 

 denique , qui hie causas dixere, cum nobilissimorum illo aemulorum pare, 

 cum HORTENsio ct CICERONE coufcrri mererentur. 



Quantum igitur fuit hoc, coram tarn frequenti illustrissimorum civium 

 corona editum , spectaculum ! Sed quam tamen diflSciles meyero hie agendae 

 partes! Cui, quo fere se converteret , metuendum, ne amplissimam illam 

 ofFenderet auditorum coronam. Cui , ut causam rite illustraret , tot tantaque 

 erant attingenda non modo, sed accurate exponenda, ut justae orationis fines 

 longe superaturus videretur. Cui , cum adversarius cuncta fere , quibus 

 peteretur, tela, una properaodum eaque tutissima ratione, caute evitaret, 

 quot et quanta erant probanda! Quibus consideratis , si eloquentissimo regiae 

 causae patrono banc, justissime quaesitam, non negaverimus palmam, quod. 



