i{ a'-ii 



Q. ^» 



Jlluxit rorsus dies ille festus , exacto Academiae anno celebrandus. ^'i' 



Rectoris munere fungens, auxiliante Deo, per annum primus fui infer 

 pares , prospiciens , ne Academia quid detrimenti caperet. 



Nunc vero in hunc locum adscendi, ut magistratura meum in digniorem 

 conferam successorem , simul vero orationem habeam , antiquo more. 



Equidem , ineunte magistratu , ad orationis argumentum eligendum et 

 elaborandum , pro virium mearum tenuitate , animum applicui. Dicere mihi 

 proposueram « de vi , quam renata saccule decimo sexto literarum artiumque 

 stadia habuerunt in patriam nostram. » jKioJioMnl '<ifii9?ijl 



Quam materiam ad finem tantum non perduxeram , cum, eheu! tristis ad 

 me pervenit nuntius de Mollio nostro, repentina morte Patriae erepto; a quo 

 temi)ore luget Academia, atque ego, quod primum susceperam argumentum, 

 baud sane triste, mutato consilio posui. ■'■■■■ 



Quo enim animo me tunc fuisse putatis , Auditores ? Num de alio argumento 

 me cogitasse censetis , quam de viro, quern quotidie desideramus omnes , de 

 quo frequens adhuc nobis sermo est ? 



Fateor equidem , Auditores! Mollium, quafuit ingenii ubertate, non nisi a 

 tali viro digne posse laudari , qui in eodem , quo ille inclaruit, scientiarum 

 genere elaboravit. Attamen , cum fuit Mollius vir etiam Uteris excultus, qui 

 multiplicis doctrinae suae ambitu ad varios pertinere videbatur studiorum 

 cultores , atque ea , quae in lucem edidit scripta baud parum cum historia 

 sunt conjuncta, videtur etiam talis fuisse, cujus laudes praedicare non 

 pbysicis tantum , sed et aliis gratum accidit. 



Quibus dictis nequaquam illud volo , mearum esse virium tanti pbysici 

 memoriam recolere. — Contra, quam parum huic rei bene peragendae aptus 

 sim , quo loco id melius persentire possem , quam hoc ipso , ex quo nunc 

 verba facere mihi contingit et amplissimam banc doctorum virorum coronam 

 intueor. Cum tamen de Mollio tacere, Academiae fata enarraturus , non pos- 

 sem , nee vellem , optio mihi facienda fuit inter orationem de eo magis 



