72 A. RUTGERS 



secula. Ex ejus enim prodierunt schola subsecutae aetatis praestantissimi 

 doctores. Hunc secuti sunt prophetae omnes quodque ulterius progredi ipsis 

 licuit huic egregie praeeunti praesertim est adscribendum. Ille iteruin fun- 

 damenta jecit aedificii praeclarissimi , quod aedificayerunt prophetae, perfecit 

 Servator noster Sanctissimus. 



Sed sentio me istud jam diu agere oportuisse , quod cum hujus diei solen- 

 nitas , turn vero animus gratus et commotus a me postulant. 



Igitur ad Vos me converto Perillustres hujus Academiae Curatores , qui ad 

 banc cathedram me evocavistis et in locum Venerandi et Celebratissimi Palmii 

 suffecistis. Palmii, inquam, cujus non ego tantum, quod leve sit, suspicio 

 merita , sed cujus eruditio et humanitas maximi saepe fieri solet ab omnibus , 

 quibus nostrae disciplinae sunt cordi. Ingratissimus sim , nisi singularem Vestrum 

 favorem intima mente persentiam et admirer mecum et apud alios praedicem. 

 Et tamen quoties , quam ardua sit res tanta viro probabilem esse successorem , 

 mecum recogito , toties animi laetitia atque hilaritas metu comprimitur et 

 fere oppressa silet. Istud vero me erexit , quod piitavi et Vos et neminem 

 statim a me exspectaturos , quae a viris studio et eruditione subactis. Speravi 

 praeterea fore , ut Deus , quern benignissimum semper sum expertus , mihi 

 annos viresque largiatur , quo plurima ilia, quae mihi deesse sum conscius , 

 adbuc adsumere mihi liceat et in eximiae hujus Academiae juventutis usum 

 convertere. Vos Viri Amplissimi ! existimatote , me omnem illara \itain om- 

 nesque, quas Deus concedat , vires in Disciplinarum et vero hujus Academiae 

 emolumentum, Vestri beneficii memorem , perpetuo et lubentissime impen- 

 surum. 



Vestrum autum venerabilem et tantis meritis illuslrem consessum cum 

 respicio Viri Clarissimi! reverentia ac fere rubore suffusus vix uUam satis 

 aptam orationem reperire possum , quae meae erga Vos observantiae declaran- 

 daesufficiat. Ne putetis , quaeso, me Vobis me adjuncturum vel eruditione vel 

 auctoritate ex mea opinione parem. Si enim Vestrain dignitatem Vestramque 

 doctrinam considero in hac Academia , per oinnem patriam et vero Europani 

 omnem nobilitateim, meae mihi tenuitatis conscius ipsam fere loquendi facul- 

 tatem mihi eripi sentio. Concedite tamen mihi, quaeso, locum inter Vos, 

 hoc pro oerto ratoque habentes nihil mihi unquam magis fore in deliciis. 



