R A T I 0. 243 



B eichhorn's Arbeilen kennt , so fehlt doch ganz eine richtige Wiirdigung der Germaniscben 

 « Rechtsverfassung im Mittelalter und des Einflusses , den das Romische Recht auf den Pro- 

 « zess der Romanischen Lander geiibt hat. » 



Quas autem ob causas ex recentioribus Europae civitatibus Angliam, Franciam, Germa- 

 niam et patriam nosUam selegerit , et barum unarum res judiciarias exposucrit, monuit 

 Introd. p. 47 suiv. et T. VI. p. 5*74 suiv. Aliarum tamen civitatum nobiliora inprimii 

 instituta , data opportunitate , in annotatione eleganter contulit saepe. 



(88) Alteram , non historicam sed pbilosophara et nomotheticam hujus operis partem 

 quam longe earn praecipuam habuerit , significavit Introd. p. 63 et 68 , T. F. p. 337 '"'"• 

 n' 1 , T. VI. p. 574, 575 et 601. 



Huic autem ut ultimum destinavit volumen , reliquis tamen , quaenam ex descriptis insti- 

 tutis pro optimis haberet , quaeque in his ipsis cmendanda viderentur , passim indicavit. 



In quae si quis putet quaedam irrepsisse , quae , ex UberaUssimo Hcet cunctorum jura for- 

 titer tueri in summa voUiptate ponentis summi viri ingenio repetenda , num tamen civili 

 prudentia sint probanda ipsoque usu recipienda , dubitandum videatur , equidem non re- 

 pugnabo. Ne enim de acerrimo hie dicam juratonim judicuni patrocinio (nimis enim 

 anceps , nobilissimis eruditis in utramque partem disputantibus , est haec controversia) aut 

 omnia me fallunt , aut pauci in nostratibus certe Icti , probabunt quae de singulorum judi- 

 cum suflFragiis cum ipsa sententia palam significandis (quod tamen tuetur quoque fecebba- 

 CHiirs) , quin de universa eorundem de pronuntianda sententia deliberatione populo coram 

 habenda (adversus fecebbachium) disseruit Inst. Jud. T. VI. p. 14* et suiv. n' i. — Quae 

 cum ita sint , pleraque tamen hie commcndata dignissima videntur , quae a pluribus Europae 

 civitatibus recipiantur, et apud Anglos, quorum tamen servilem imitatorem ne quis hie habeat 

 UEYERVM , laete jam florent. 



Horum enim tam universae reipubUcae quam rerum praesertim forensium temperationem 

 cunctis quidem reliquis aperte praetulit (/nsf. Jud. T. II. p. 2, 8, 49 > 8a, 204, 2o5, 206 , 

 219, 234, 255 suiv., 3i4 suiu., T. III. p. I, 275 re* 1 , 3i5, T. V. p. 366 suit;. T. VI. 

 p. 4' 3 et 464 n' I et passim, et JR. Briefw. bl. 4'4)> — bine praecipue, quas ultimo loco 

 universae Europae commendaturus esset, emendationes se petiturum professus T. II. p. 3i8. 

 Verum Angliei tamen juris vitia Anglorumque minus accuratam legum scribendarum rationem 

 non modo non dissimulavit (16. p. 299 suiuv. et T. VI. p. J 12 suiv, et Codif. p. 220 et 243); 

 sed eo inprimis eonsilio , ut Anglis praesertim legum Codicum emolumentum commendafet , 

 ultimum scripsit librum (cf. Codif. passim, inprimis pref. et lettre 4* p- 210 suiaw.). Quin et, 

 partim propter quaedam ne ipsis quidem Anglis commoda , partim vero ob complura , quam- 

 tumvis licet in iis praedicanda , ipsorum tamen propria neque in alias civitates transferenda , 

 judicialia nobilissimi hujus populi instituta reliquis gentibus ne exempli quidem instar ad 

 imitandum posse proponi , diserte affirmavit Inst. Jud. T. VI. p. 112 suiv. 



Si qua vcro cunctis Europae civitatibus ut reciperent suasit , ne haec quidem ipsa ita com- 



