O R A T I O. 229 



ipsius sententia , qiiacnam praetcra in diserto causarum patrono praecipue rcquisiverit , expo- 

 suit elegantissima ilia de hoc argumento oratione. — Orationes forenscs (imam aulem excepit 

 quam pro ludovico habuit) non quidem intcgras scribere consuevit. Keqiie tamcn prius quam 

 diligcnti piacparatus mcditationc , corumque quae diccnda vidcrentur lineamcntis scripto ple- 

 rumquc consignatis, in forum procedere solcbat. Quod, ut in alliis cclebenimis causarum 

 patronis , ita in hoc quoque laudavit Ampl. m. c. vas uall {Regtsi/. Verh. , bl. 4o4 volij.). 

 Quantopere tamcn ipsius, quam pronunciarct , orationis ubertas , ardor , eloquentia ab ista exili 

 umbra distarent nemo non videt. Quotios vcro non nisi prorsus ex improvise dicendi essct copia , 

 tanta in eo fuit extemporalis facultas, quanta in optimo quoque. Hinc replicandi, ut ajunt, 

 solertia omncs in Amstelodamcnsi foro aequalcs facile superavit. Idem qua valerct pcrorandi fa- 

 cultate, in tuoovici sapoieostis causa probavit. Ex qua quidem consuetudinc repetcndum 

 fortasse , in nuUo non ejus operc , quin ct in praccipuarum partium fine , summariam reperiri 

 argumentorum repctitionem. 



(aS) De nobilissima liac lite conferantur mevebi Harlemi per triduum habita oratio (pk'u- 

 rede voor eisch) , quam non quidem ut publici juris earn faceret, sed ut paueis eam legendam 

 daret , typis describendam curavit ; — et duplex oratio , qua meyebo respondit quamquo 

 e<lidit Ampl. m. w. de jokge, Hagae comitum causarum patronus tunc celebcrrimus , de mc 

 autem eximie meritlis {Pleitredenen in de zonk van den Ofjicier van Justitie enz. als Procureiir 

 des Konin/js , teijen lodewijk BOSArinrE enz. eischei' , uityesproken enz. door Mr. w. de jos(;e , 

 ' s Gravenliage 1820). Ex cujus postcrioix; oratione (jdeilrede voor dupliek) quaenam piaecipue 

 priori ejus orationi {pleitrede voor anhvoord) responderit mevebus (jileitrede voor repliek) , ali- 

 quatenus conjici licet. 



LuDOViccM autem , post varios inter hujus mandatarium ct Rcgios Ministros sed frustra 

 habitos congressus, ad ordinarium judicem rescripto remiscrat Rex. Quo facto ll-dovici 

 causae patrocinium , prae summis quibus huic obstrictus crat beneficiis , recusarc se 

 non posse existimavit mevebls. Cujus quanto difficiliores quam adversarii fucrint par- 

 tes , ut ex ipsius causae natura sequitur, ita coUatis utiiusque orationibus manifesto 

 apparct. 



Eo enim rediit pro rco proposita dcfensio , rem vindicatam privatim non possidere Regcm. 

 Ejusdem vero dominium neque umquam impetrasse neque servasse lcdovicuu, obiter tan- 

 tum defendit de jonge (cf. hio p. 26 ct passim, p. 27 sq^. et 122 sqq). 



A MEtERO vero , — (praeterquam quod variae attingcndae erant rerum publicarum conver- 

 sioncs multaque alia explananda , quorum in illustrandam banc controvcrsiam non levis 

 posset esse vis; nee minus ab eo tucnda quaecumque in bac non vulgari lite jam erant 

 facta ; rcpellenda denique actioni opposita exceptio) — pro institutae ret vindicationis natura , 

 tria erant probanda ; — privatim villae vindicatae dominium obtinuisse ludoviccm ; — nurii- 

 quam hoc jure excidisse eundem ; — privatim quoque eandem jam possidere Regem (cf. hie. 

 /. /. p. 52 et i65). MiUta praetcrca quibus rei vindicationem defenderet impetrare non 



