172 PETRI HOFSTEDE DE GROOT 



Ecclesia Christiana, constat, vixisse aliquando pro nobis Divinum ilium 

 Jesum Christum. Supererit etiam singulis gentibus ac civitatibus sua qui- 

 busque Ecclesiae Christianae pars , quum in hac tanta hominum , gentium , 

 rerumpublicarum diversitate fieri nequeat , ut una in terris sit Ecclesia 

 Christiana, quae uno regimine externo iisdemque ritibus atque institutis sit 

 conspicua; sed inter omnes has partes, externe sejunctas, interna erit har- 

 monia, animorumque conjunctio , quum ex uno omnes fonte Divino spiritum 

 bibant Divinum. Nam hie fons non est doctrina aliqua Ecclesiastica , non 

 est doctrina Apostolica, utut pura, non est doctrina Jesu Christi , quamvis 

 sit perfecta , hie fons est ipsa Jesu Christi apparitio ( e qua tamen Jesu verba 

 non excluduntur, sed qua includuntur) quam Jesu , Apostolorum, Ecclesiae 

 doctrina illustrat. Hunc vero Jesum Christum inter homines apparentem 

 nemo potest contcmplari , quin ipsum admiretur ; nemo admirari , quin amet ; 

 nemo amare , quin ei similis fiat. Sic magis magisque fiet Ecclesia sodalitium 

 amicorum Jesu Christi, qui amico suo Divino in dies redduatur similiores , 

 id est , Ecclesia , qualem condere voluit Jesus Christus. 



Igitur affirmantes Ecclesiae commotionem sic regundam esse , ut ad Jesum 

 Christum ipsum contemplandum et amandum magis magisque ducatur 

 Ecclesia, tale quid eflerebamus, quod temporum praesentium studia, certum 

 quaerentia uti reliquarum rerum sic religionis Christianae principium , possit 

 explere , nihilque egimus aliud, quam aetatis nostrae desiderium interpretari. 



Superesl nobis , AA. , quaestio gravis , quomodo hoc ipsum , quod volumus , 

 Jesum Christum commendare contemplandum et amandum , quod praesentem 

 Ecclesiae commotionem ad finem optatum possit perducere , sese habeat com- 

 paratum cum futuris Ecclesiae commotionibus , quae in societate continuo 

 progrediente abesse non possunt. 



Respondeo , Jesu Christi res in dies quidem accuratius esse explicandas , 

 attamen easdem religionis Christianae caput semper mansuras. Quod compa- 

 ratione illustrabo. Fuit tempus , quo Jurisconsulti acquiescerent in jure 

 Romano explicando, Medici in Galeno exponendo , Philosophi in Aristotele 

 interpretando , Poetae in Homero vel Virgilio legendo; quo item in Sacra 

 Scriptura explicanda , defendenda i commendanda subsisterent Theologi. Verum 



