■$4 PETRI HOFMANNI PEERLKAMPI 



cogitassc. « Quanto inelior discipulus incus Mauritius ! » Scio nonnuUos hanc Mauritii in 

 bello praestantiam tribucre excmplo , quod pracibat Guiliclinus Ludovicus. Et vero hie , 

 qui maior csset natu ct prius rebus admotus , ante Mauritium artein Romanam in actionem 

 transtulit. Sed uterque didieit ex praeceptis eiusdem nationis , Mauritius etiam ex fonte meliore. 

 Guiliclmum Ludovicum in Lac re iniitatus est Guilielmus Frcdericus Gulicrn. Frisiae caet. 

 de quo Ulricus Huberus Oral. XI. pag, 236. Quid Henricus , I'rinccps Arausiae , a Salmasio 

 disccre voluerit , infra videbimus. Guilielmo Ludovico Nassavio , Frisiae et Groningac 

 Gubematori, Mauritii patrueli, tarn felici esse non contigit, ut baberet Lipsiiim praeceptorem. 

 Huic tamen Reydanus loca Graecorum Romanorumquc scriptorum in sermonem vcrnaculum 

 vertebat , eamque Tacticam princeps per imagunculas militum plumbeas in mensa cum Computo 

 tuo experiebatur. Narravit Ilarenius in annot. ad Guilielmum I. Trajoediam , et dicit se etiam 

 nonnuUas imaguncularum vidisse. 



P. 10. Cognoscens Lipsius. lam .Lovanium cum Lcida mutarerat. Quae causae ipsum moverint , 



ipse dixit T. I, Sjll. Burm. pag. 19: « E Ratavis , quaeris , quid me abdnxerit? melior 

 ratio , nisi erro. lam diu hoc agito , et in communibus istis turbis stationem illam elegeram , 

 non sedem. Quis bonus aut sapiens iis velit me iungi , quorum non aequa satis causa 

 ridetur, nee, quidquid nunc fortuna rideat , finna? Dcus nobis ct rex ante oculos, atque 

 etiam fama , quam hie servaturi vidcmur ct propagaturi magis illibatam. » Et in Cent, III. 

 MiscelL Ep. 87 : « Relinquere cos Religio et Fama adegerunt. » Grotius , ut solet , gravissime 

 Hist, V. pag. 264 : « Lipsium mctus publicus et privata iniuria mutandas ad partes impulit. « 

 Blirmannus in Praefat. Sylloges suae et in annotationibus ad Epistolas iniquius ct acerbius de 

 animo et eruditione Lipsii iudicavit. Lipsius Academiae nostrae magnum fuit ornamentum. 

 Dousa et alii tantum iacturae nos ilHus discessu facere loqucbantur , ut interitum metuerent. 

 Conf. et Baudii Epist. p. 4° ct So. Baudius , qui tunc in Franciam cogitabat , I. Dousae 

 suasit, ut Scahgerum quaererent Lipsio successorem. Sed hie apparuit, quid hbertas ad ai'tet 

 doctrinasque recte colendas valeat. Pro Lipsio accepimus losephum Scaligerum , virum 

 raaiorera. Lipsius rem Lovanii labentem sistcre non modo non potuit , sed ipse morbi contagione 

 impUcatus consenuit , et Lipsius Lovanieusis quantum mutatus ah illo Lcidcnsi ! Si fieri 

 potuisset , hbens , credo , ad nos rediisset. Quidquid Leidae accideret , de Scahgero inprimis , 

 amici Lovanium scribebant. Hie tamen Scaligerum magni facicbat. Quod Lipsius clam anti- 

 quam rcligionis formam sei-vabat , hoc illis temporibus non mirum. Multa requiritur animi 

 constantia, ut semel relinquatur , quod a teneris impressum est, siculi praecepta reUgionis 

 imprimebantur. Multa hominum millia faciebant , quod fecit Lipsius. Cognoscimus ex pluri- 

 mis doctorum virorum epistolis. Hugo Grotius , pene puer , matri suae tandem pcrsuasisse 

 dicitur , ut auctoritatcm Pontificiam descrcret. Neque Hugo ipse omnia Ecclesiae Romanae 

 inttituta adeo spernebat. Curia Hollandiae, quo testimonio etiam usus est CapcUus in Vila 

 Philippi Guilielmi p. 172, aliquando testata est, maximam hominum partem his temporibus 

 revera et ex animo veterem doctrinam sequi. 



