68 PETRI HOFMANNI PEERLKAMPI 



aetate teneris manibus arma tractare , hastas vibrare , tubos explodcre , ordincs duecrc , 

 explicarc Icgtonein , agmina circumducerc vol flcctcre , tonstitutae ex nobilium ct civium 

 liberis centuriae imperare , sub tnaximo praeceptore , Patre suo , didicerat. » Boxhorn. 

 Uistor. Bredan. p. 60 : « Mox quoque Auriaci soboles , Guilielmus , iussu patris , castra invisit. 

 Quippc Ordines Foederati , nihil lacsa libcrtato , admodum pucro impcrium dctulcrant , ne 

 rcipublicae aut patri successor in incerto foiet. Itaque imperatoriis artibus, in quibus 

 maiorum gloria et excrapla , iam turn imbui cocpit , immatiirus quidem annis , scd aninio 

 et ardorc pucritiam praegressus. Qucis addita eoi-um cura , qui aulac gnari , auctoritate pei'itia 

 rerum ct aetate accepta , quidquid pracscriptum , a puero obtinercnt ; qui , quatnquam aliis 

 intentus , quodam naturae ductu , in studia belli fcrtur. » Quae deinde Boxhornius addidit 

 de exercitatioue equestri , de plumbcis militum imagunculis , de cohorte ilia puerorum 

 praetoria , nihil cum audivisse libcntius quain facta Coclitum , Dcciorum , Guilielmi I , 

 Mauritii , eumque caedc Guilielmi ad vindictam incitatum, haec ita finivit: « In his pater 

 iussit ingcnium cxerceri. » 



Cum isto rei militaris studio coniunctiis est Uber Salmasii De Re militari. Salmasius 

 identidem coUoquebatur cum Principibus patre ac fiho. Sermo saepe in res civiles et militaics 

 incidebat. lUe Romauam militiam inprimis laudabat, camque adhuc non plane intcUectam 

 dicebat , Lipsium etiam varia rcipublicae ac Cacsarum tempera confudissc. Iluiusmodi ser- 

 mones , habiti a. i635, Henrico placuissc videntur , ct, sicuti Mauritius habuerat praeceptorcm 

 Lipsium, ita Salmasium adhibere voluit Guiliclmo II. Ouarc misit , qui Professorcm ^jntajma 

 in usum Principis de hoc argumento rogarent , idque lingua Francica compositum. Res sine 

 dubio Salmasio gratissima , ut eo quoque nomine non minor Lipsio baberctur : quamquam 

 alicubi scripscrit, Principem id o])tinuissc, quia inhere potcrat. Maluisset Latino scribcre , 

 quippe facilius. Fecit tamcn Francicc, ct militiam pracscntcm cum Romana comparavit. 

 Ex libro Francico deinde novum opus Latiuum inchoavit , in quo muhos annos occupatus , 

 undiquc Mss. auctores ex Bibliothccis conquisivit. Quo minus absolvcret , mors impedivit. 

 Mortuus est a. i633. Pars aliqua libri Latini , aliquamdiu per manus amicorum vagata , 

 Lcidae a. iGSy prodiit : CI. Salmasii de Re militari Romana Liber. Opus posthumum. Ilornius 

 cdidit , acccptum a viro quodam celeberrimo. Vir doctus in cxemplo , quod est in BibUothcca 

 Academica , ad finem paginac 24* annotavit : « hactenus scripsisse Salmasium ; morte scilicet 

 occupatum, reliqua absolvere non potuisse: quae addita sunt , esse Hornii vel alterius. » Salmasius 

 ergo dcsiit in verba Primo igitur ut e.v Poljbio et Livip monstra — addita autcm sunt pauca , 

 sex fere versus, ut nenipe liber vidcretur absolutus. Graevius , qui in Thes. Antiq. Roman. 

 T. X. p. 1 284 sq. Militiam Salmasianam rcpetiit , in Praefatione tantum dicit opus morte 

 viri maximi esse intermptum. Grotius ct alii hoc opus avide exspectabant , ut apparet ex 

 Epistolis huius tcmporis. Qu vero Krebsius in Enchiridio scientiae bibliographicae T. IL p. 238 

 indicare potuerit primam cditionem a. 1642, alteram iGSy, ncscio : Rivctus quidem in 

 Epist. Vossianis scripsit a. 1G42 , Salmasium accepisse cxemplum expeditionis in Alanos per 

 Arrianum , in quo dicit se mira habere de Militia Romana , ct quae ad cam pertinent : 

 exspectare practcrca Urbicium , ut opus Principi nostra promissum his adiumentis inslruclus 



