ni^A;i.:n3 o R'A T I 0. ni Jiii.i'^ ui 



cuius virtus , cruditio , prudentia , moruni intcgritas , probata fides , ( ita enim Acta ipsa 

 loquuntur ) , iam longo tempore cclsissiinae familiae innolucrant. Deuai immortalem rogamus, 

 ut tibi Reipublicac huius augustac , inclytae buius civitatis ct Academiae amorem ingcntem 

 imprimat. » Graevius Orat. a. 1702: « Nonum Princeps agebat annum, cum cura forman- 

 dorum cius morum mandarctur viro gcncrosissimo Zylesteinio , studiorum voro moderan- 

 dorum Henrico Bornio , Morabs doctrinae Doctori publico Lugdunensi. » Bornius ex lUustri 

 Schola Bredarii Leidam Vocatiis est a. i65i. Vlitius Syll. Burm. T. III. p. 746: « Spes 

 omnis Scbolae lllustris cuni Bornio moritur. » A. iCSg suo se munerc honorifice abdicavit. 

 Titulum Professoris bonorarium Curatores ei reUquisse , sicuti in aUis Profcssoribus acciderat , 

 non legi. Litcrarum minus peritus erat , quam nonnulU volebant. Ileinsius a. 1662 scribebat 

 Vlitio : « Bornius nostcr ne discipulum suum magno pretio nihil scire doceat , vebementer 

 metuo. Provinciam cius de edendo Lucretio invasit Tan. Faber. » Vlitius Heinsio : 

 « Bornius me pcrmovcrat fere , ut in Principis gratjam Phaedri uovam brevissimis cum notis 

 cditionem darem. » Ex actis Senatus Academici apparet , Bornium non fuisse facilem , sed asperum 

 hominem. Thysius ci a. 1 660 dedicavit Falerium Maximum , et a liberali pbilosopbia 

 • vitacque pi'udcntia niorumque elegantia valde laudat. Dc Guilielmo dicit ; « Principis 

 admiranda indoles et capax ingenium felicissimae tuae institution! omnia magna poUicentnr. » 



P. 1 5. AnUmins Thysius, Antonii Thysii Oratio Gratulatoria ad Celsissimuvi Ayamionum Principetn 



Guilielmum III. Cum illo die Recloris munere fungens , Principem in Academiam introduceret. 

 Lugd. Bat, a. 1669, Ilaec Oratio abquot diebus post adventum Principis in urbem habita 

 est. n Sacrum quidcm bactcnns in boc loco silcntium vencrationem Principis omnium animis 

 intendit : nunc tamcn , quia faccre nefas videbatur , publicam dicendi imposui mihi ipsi 

 nccessitatem. » Adventus Guiliclmi in urbem magnae laetitiae significatione a civium quoque 

 armatorum coborte cclebratus est. Tbysius pro ista Oratione a Curatoribus munere ornatus 

 est;: Mesolut. Curat, Mss. V. p. 217. Decretum de salutando Principe ibidem cxstat. Acta 

 iu Scnatu baec sunt: Die aC Octobr. i65g. « Visum Senatui , non esse inquirendum an 

 Princeps Arausioncnsis Academiae civis futurus sit nee ne , scd excipiendum quanta cum 

 dignitate fieri possit. Proposuit D. Tbysius an ingratum Senatui forct , si orationem habeat 

 qua Prjncipi adventum gratuletur. Visum est banc rem referendam ad pleniorem Senatum. » 

 Die 4 Nov. 1659. « Visum Senatui Principem Arausioncnsem , hoc die adventurum, eiusque 

 serenissimam matrenpt pt aviam nomine Senatus salutandos esse per Ecctorem et Assessores, 

 monentibug yeteranis, ab iistlem receptas fuisse Galliac et Angliae Reginas. » Die 10 Nov. i6Sg. 

 <• Retulit Rector M. se cum Assessoribus salutasse serenissimos Principcs Arausionenses , 

 filium , matrf m et aviam. Respondisse omnium nomine aviam , gratum admodum esse 

 affectum et amorem, .quem Academia testabatur erga filium et familiam, et rogasse ut in 

 eo perscvcrarc vellent. Extra cubiculum eos Principem secutum , ut gratias agcret. Addidit 

 Rector, se non dubitare quin omnes et singuli intellexerint D. Tbysium crastino die 

 h^bituruin ojrationom gratylatoriam ad Principem Arausionensem , an non decorum Profes- 

 sori|)U8 videretur, ut togati ad earn accedantj Nemo contradisit. » ■.■,<-ni h- ':.-.•': 



