I U^ O R A T I O. 77 



Tewatero in Oral. a. 1780. Vcrum est, quod narrabo , sicuti acccpi olim a viro fidei multac, 

 qni audivcrat a fiatre avi sui , teste aurito. Guilieltnus IV , Gubernator tantum Frisiae et agri 

 Groningani , solebat sacpc venire in coneilium Ordinum Groninganorum , et , coetu dimisso , 

 cum binis , qui tunc erant , scribis multa de rebus Necrlandis praeteriti teraporis familiariter 

 disserere. « Ac velim , diccbat aliquando , ut ex annalibus nostris necem Wittiorum toUere 

 posscmus! a Tunc unus scribarum, libere et ut mos loquendi est Groninganus : «Utinara 

 Princeps, et illorum et Oldenbarneveldii ! » Nihil ad haec quidem Guilielmus, vultu tamen 

 gignificare videbatur, dicti libertatem ipsi minus placere. Idem iam narravi in annot. ad Vitam 

 Hugenii p. 172: in eo nunc diligentior , quod dixi auctorem meum audivisse afralre avi ^ 

 non ah ipso avo , quod me rogavit ut emendarem , si quando daretur occasio. Auctor 

 meus t'uit Arius Adriani , olim Sacrarum Literarum apud Doccumanos in Frisia interpres , 

 doctus Thcologus , ct literarum antiquarum omnisque historiae tarn amans quam peritus. 

 Aliud ciusdcm Principis fando audivit Cl. Ileringa Orat. de Juditorio sq. a. 1825. Salutans 

 nempc occuircntes , demto dc capitc pileo , quaercntibus an non molestius esset , respondit 

 se novo pileo centenos sibi parare amicos. Mihi rclatum est , dixisse molestia ilia se tot amicos 

 emere. Amabat Guilielmus huiusmotii dicta. Quum exccUcns ille Theologus , Ilermannus 

 Venema, iudicabat Mennonitam Stinstram propter librum de Vaticiniis Messianis publico 

 non esse accusandum Socinianismi , atque aliqnis Ordinum Deputatorum , praesente Guilielmo , 

 dicebat : « Vencmae sententia olet lieterodoxiam ; » respondit Princeps : Est tamen omnium 

 sapicntissima. » Narravit I. II. Verscliuir in Elogio Venemae p. 44- idemque in eo libello 

 partem orationis rctulit , adluic ineditae , in qua Venema imaginem vitae virtutumque 

 Principis sic descripsit , ut haec una ad eum cognoscendum , qualis fuerit , sufficiat. 



P. 17. Nobilitatem Frisiam punrjeret. Togati oratores nobilitatem non semel huius exempli 



admonucrunt. Advcntus in Academiam dies festus habitus. Programma Rectoris erat hoc. 

 « Ser. et Cels. Princeps Guil. Car. Henr Friso D. G. caet. Spes patriae , populi delicium , ad 

 almam Frisiorum Academiam studiorum causa vcnit, Felicem et laetum adventum Rector et Senatus 

 Academicus , quod sui esse officii cxistimant, publice et solemniter gratutabuntur. Verba faciei 

 Vir Cl. P. Wesselingius. Quamobrem omnes invitat R. Andala , h. t. Academiae Rector. •> 

 Exstat Oratio Wcsselingii, rccitata in t-emplo Academiae V Nov. Mai. 1726. Verschuir. Elog. 

 Venemae p. 72: Princeps Franequerae familiariter vivebat cum viris doctis , praecipue 

 Hemsterhusio , Wessclingio , Muisio , Heineccio et Venema. Singulis septimanis stato die 

 convenicbant , quando Cels. Princeps aderat , et non tantum cos suo excipiebat hospitio , 

 sed et ad corum domos commeabat. » 



P. 17. -^^ discipulum olim suum. Ipse Princeps eo praeceptore , si res fen-et , multum gloriari 

 solebat. Et Ilemsterhusius eum praeclarc instituit. I. H. Verschuir in Elogio II. Venemae 

 psg- 74 = " Eodem tempore , ut saepe ex avunculo audivi , Ilemsterhusius privatim Principi 

 patriae historiam enarrabat candide , sine odio aut gratia , scd veritati tautum litans , ut 



