132 JUDICIAFACULTATUM. I, 



nem ad exitum rite perduci posse. Veluti in Prima Parte, uno capite egit 

 de consolationibus quae ad mortem pertinent, altero de reliquis omnibus. 

 Et in iis ipsis complura desiderantur. — Turn in Secunda Parte neglexit 

 constituere qua ratione notio malt, dolentis animo infixa, mutetur et nocendi 

 vim amittat: quo demum constituto reperire potuisset non varia, sed diversa , 

 genera consolandi , deque singulis judicare potuisset. 



Nihilominus tam eximia hujus scriptionis bona visa sunt, ut decreverit Ordo 

 publice scriptoris laudes praedicare. Itaque invitatus prodidit se esse 



ANDREAM CORNELIUM VAN HEUSDE 

 Litt. Human. Studiosum in Academia Rlieno-Trajectina. 



E Litteris haec posita erat quaestio: 



« Codicis Hebraei bene interpretandi periculum fiat in carmine quod 

 Debora et Baracus cecinisse Judicum C. V. c. v. sqq. leguntur. » 



,i Ad banc unus tantum oblata commentatione respondit , neque huic etiam 

 praemium decerni posse Ordo judicavit. Quamvis enim illius scriptio duabus 

 se virtutibus commendaret , perspicuitale et pura oratione Latina , reliquis 

 tamen, quae certe Lie non minora habenda erant, postulatis tam parum 

 satisfecit , ut non nisi modica laus , quantum ad incitandum diligentem 

 bonaeque spei juvenem satis esset , ei in praesenti deberi videretur. Cum 

 enim ad justam quarumvis litterarum interpretationeui , praeter ingenii 

 acumen judiciique firmitatem et prudentiam , inprimis requirantur accurata 

 linguae cognitio et subsidiorum criticorum idoneus usus, ab Lac utraque 

 I)arte virium suarum imbecillitatem nimium in modum commentationis 

 scriptor prodidit. Grammaticam Hebraeam laudabiliter quidem studuit ex 

 optimis operibus perdiscere , sed tirocinium in ea arte nondum se posuisse , 

 passim errores, plane non excusandi, arguunt: usum linguae tum in ver- 

 borum vocabulorumque potestate, tum in illorum conjunctione et col- 

 locatione, non ita , ut in praesenti hujus disciplinae luce jam nemini dif- 

 ficile est , cognitum babuit ; et obsoletas fastidiique plenas etymologias 

 saepissime ibi adduxit , ubi acriter ipsum locum intueri sirailesque locos con- 



