ACADEMIAE CURATORES QUIQUE HIS AB ACTIS ES, 

 PROFESSORES , CAETERIQUE , QUOTQUOT ADESTIS , 

 CUJUSCUNQUE ORDINIS . DIGNITATIS , AETATIS , 

 AUDITORES AMPLISSIMI, NOBILISSIMI , CLARISSIMI, 

 GRAVISSIMI, SPECTATISSIMI , ACCEPTISSIMI! 



Jrlaximam vim , plurimum efficacitatis ad liominum auimos inesse Actioni 

 seu Proriuntiationi , give exteriori, quam 7003111, Eloquentiae, ecquis 

 vestrum est, Auditores exoptatissimi , quin cernat atque lubens fateatur? — 

 « Actio » inquit cicero : « in dicendo una doininatur. Sine hac suinmus 

 Orator esse in numero nuUo potest , mediocris , liac instructus , summos 

 saepe superare. » — Neque non totius Antiquitatis ore pervulgatum est illud a 

 DEMOSTHEKE dictUHi J qui rogatus , quid ipsi primas in Eloquentia tenere 

 videretur, Actionem respondit. Et cum deinde ex eo quaererent , quid secundas , 

 Actionem iterum nuncupavit. Quin , cum tertium idem ille interrogatus esset , 

 cuinam denique rei tertias tribueret , \el tum Actionis usurpavit noraen , 

 hoc ter repetito vocabulo significare cupiens , quanti ilium quasi corporis 

 sermonem , uti cicero Actionem vocavit, in arte dicendi faceret. 



Quae si principis in oratoribus Graecis sententia habere quid videatur , quod 

 plane modum excedat , nostris praecipue temporibus , quibus baud scio, an scri- 

 bendo plus tribuamus virtutis quam loquendo , et an ignoremus veteruui illarum 

 concionum fluctus atque lempestates, in quae orator Graecus Romanusve, 

 jovis instar tonantis , tonanti voce , altoque de suggestu , eloquentiae fulmina 

 vibraret , nemo tamen prudens dicendi existimator negaverit , Pronuntiationi sive 

 Actioni , etiamsi non primum , at certe non infimum locum in Eloquentia 

 dandum esse. Quotusenim quisque est, qui saepenumero non viderit, quan- 

 tum quidem in oralionibus sacris vox, et vultus , et motus ad laudes valerent , 

 ita ut vel quae minus acute inventa atque disposita verbisque sordidius vestita 



