O a J J O R A T I 0. 185 



ad vocabula attinet Eloquenttae exterioris et interioris , quae orationi meae 

 inscripsi , scioequidem, Eloquentiam, latius sic dictain, nunquam non corporis 

 Eloquentiain siTe exteriorem illam , quae a petko frahcio dicitur , complecti. 

 Neque tamen ideo ineptiorein illam nuncupaverim partitionem , quam nonnulli 

 \iri docti inter duas hasce fecerunt Eloquentiae species. In Eloquentia quippe, 

 sensu generaliori sumta, Inventio , Dispogitio et Hlocutio, quales Rhetoribus 

 audiunt , difl&cilius separantur , et , si accuratius loquimur , unam tantum 

 prioremque et quasi interiorem illius partem sive speciem constituunt. Nihil 

 autem obstat, quo minus Pronuntiationem sive Actionem, seu (ut hodie ajunt) 

 declamandi rationem , alteram , a priori ilia distinctam eamque exteriorem , 

 i. e. sub oculos atque aures magis cadentem , Eloquentiae speciem nominemus. 

 Nonne enim quispiam in scribendo sive componendo, hoc est, in inveniendo , 

 disponendo et eloquendo , disertissimus esse potest , qui tamen , propter corporis 

 quoddam vitium, ea , quae elegantissime composuerit, neutiquam ore rotundo 

 et suavi possit efferre, quique idcirco in Actione nihil excellat? Non eandem 

 orationem alter scribere, alter pronuntiare et agere potest? — Actionem, 

 inquam. Hac enim voce a cicerone Eloquentia ilia exterior, (Pronuntia- 

 tionem intelligo et gestuum moderationem ) designatur. Agere tuluo, nee 

 non summo illi apud Romanos dicendi magistro , marco fabio qcikctiliano , 

 qui hoc etiam facere nominal , est cum gestibus pronuntiare , sive quod hodie 

 nsitatius declamare seu recitare appellamus ; unde in recentioribus Europae pie- 

 risque Unguis Histriones, sive ii , qui in scena declamant , Actoreg vocantur. 

 Cui equidem Actionis seu Pronuntiationis vocabulo non male , ut spero , Ora- 

 tion's nomen opposuerim. Etsi enim Latine Oratio , sensu latissimo accepta, 

 quidquid dicitur significat, et ( quandoquidem quod dicitur, hoc idem pronun- 

 tiatur ) Pronuntiationem complecti debet , sensu tamen arctiori , et ubi earn 

 ab Actione sive Pronuntiatione separamus , baud raro de Elocutione , seu de 

 Stilo et dictione ( latissime sumtis ) usurpatur , i. e. de universa ratione , qua , 

 quae a nobis , ut Veteres ajunt , primum inventa atque digpogita sunt , ea verbis 

 deinde exprimamus et quasi vocabulorum induamus Testitu. 



Haec paucula habui , quae praedicerem. Rursus ad ipsam properemus Ora- 

 tionis materiam. 



Primum carptim quaedam attingamus de Eloquentiae exterioris et interioris 



A a 



