190 BARTHOLDI HENRICI LULOFS. 



nedum perlegerint atque edidicerint. Nee an jure nobis inde colligere licet,' 

 summum Actorem virum esse debere , ipsum non mediocri ingenii acumine 

 praeditum, ita,ut, etiajnsi ipse neque poetae neque oratoris laudibus floreat , 

 sensu tamen poetico et oratorio non plane sit destitutus? Quae res mihi 

 in causa esse videtur , cur, teste jam cicerore, clarorum Histrionum nume- 

 rus ex omni temporuni memoria tam fuerit exiguus. Multi inter hos scilicet 

 Clamatores , pauci Declamatores exstiterunt. Nolite enim putare , Auditores , 

 vocem maximam et quasi stehtoris, quae dicitur , fauces immanes , latera robus- 

 tiora, totiusque corporis gladiatoriam illam firmitalera, quae a TOtuoin Philip- 

 picis MARCO ANTONIO tribucbatur, ad bene pronuntiandum sufficere! Accedat inge- 

 nium perspicax, accedat intimus animi sensus etpulchri amor , accedat memoria , 

 accedant quotidie repetitae exercitationes , accedant — quid ? primas teneant 

 baec et centum alia. Ecquis , quaeso, shakespeabii , vonoelii, racinii, 

 scHiLLERi aliorumque versus tragicos bene pronuntiaturus ^st , qui dlvinioris 

 illos ingenii viros non penitus intellexerit? Quae intelligentia , quam paucis 

 sit data , non est , quod longis verborum ambagibus persequi conemur. 



Reapse docemur , Auditores , et ab omnibus praecipitur Rhetorices 

 magistris , ut, dicturi, semper nobiscum reputemus, qui simus, qui dicamus; 

 quamobrem pro vario atque di verso Orator um gcnere non minus varia et 

 diversa scribendi sit ratio. Quis enim asserendum sibi sumserit, Oratori 

 sacro, sublimiores tractanti scriptorum divinorum locos , eodem scriptorio 

 calamo utendum esse , quem nonnunquam causarum adhibeat Patronus , cum 

 in re humillima de hoc illove stillicidio v. c. versatur? Aut quis in dicendi 

 genere deliberativo, quod vocant, ubique dictionem amet , grandi et ornatae 

 voci Poetae tragici simillimam ? Ut paucis rem absolverim , alia atque 

 alia Oratoris sit Elocutio sive Stilus in demonstrativis , deliberativis et judi- 

 cialibus , alia denique in Oratione soluta , alia in ea , quae Poeseos numeris 

 atque vinculis ligata est. Hoc autem praeceptum , Auditores , quod ad 

 dicendum , i. e. scribendum seu componendum , maximam sine dubio obtinet 

 partem, nonne idem plurimum liabeat efficaciae ad agendum, id est, ad 

 pronuntiandum seu recitaridum ? Imo vero , pro diversa Oratoris persona ?^ 

 quam sustinet Declamator , diversa sit illius in pronuntiando gestibusque 

 moderandis ratio. Orator v. c. sacer in actione sua sit gravior , modestior, 



