I#4 BARTHOLDI HENRICl LULOFS 



atit spuria, aut hybrida, aut barbara id qaod scribamus cominaculetur ; ut 

 vocabula expungaHius , a vulgari genere Orationis et a consuetudine communis 

 seasus abhorrentia et duntaxat cuidam provinciae , \el urbi , Vel illi de- 

 nrqufe soli , qni ea adhibet , propria ; atque quae plurima id genus alia sunt. 

 Elocutionis sive Stili promoTetur perspicuitas vocabulorum delectu , quae ab 

 ufloquoque intelligantur , periodorum struclura facili et nusquam perplexa , 

 iiexu nervisque et brevitate in iis servandis , ne de pluribus hujuscemodi aliis 

 Stili loquamur dotibus cautionibusque , simulque ut ipsarum taceamus per- 

 spicuitatem idearum, cunctae reliquae perspicuitatis fundamentum. Quod 

 Orationis spectat elegantiam, ad banc nobis opus esse novistis , ut emendate 

 K<*i tantum et dilucide , yerum et graviter et 8«ia\iter scribamus , quam 

 in rem turn apte cadens numerosaque membrorum in periodis dispositio, 

 ttim lumina , quae dicuntur , verborum et sententiarum , turn translationum 

 lepores innunieraque alia inserviunt. 



Ecce , Auditores, liaec trita sunt et sexcenties dicta, sed videatis , quaeso , 

 quam rairifice Cuncta haec et singula praecepta etiam in Pronuntiationem qua- 

 drent. Minorisne enim in Actione , quam in Stilo illustramentum ducetis , ut sit 

 emendata, dilucida, pulcbra ? Nonne aeque pertinet ad Pronuntiationis atque 

 ad Elocutionis castitatem, ut nullam oleat peregrinam insolentiam , nulla in 

 en ut resonet rusticitas? Quod enim cigero in oratione pro ARcnrA. narrat , 

 METfeLLvn piUM Tel cxtcris Poctis , pingue quoddam sonantibus et peregrinum , 

 aures dedidisse, modo suae laudes ab illis celebrarentur , id cuique pro- 

 fecto non placebit. Quis in Declamatorem etomachosior non sit , qui in 

 Belgicis recitandis versibus non ad pronuntiandi usum , inter cultiores et ur- 

 banos patriae incolas receptum , sese conformet; sed dialecto utatur, qua 

 Amstelodami v, c, ancillulae famulive in plateis uti solent? Quis Pronuntiato- 

 rem kabeat probabilem, vocabula (qua in re, festinationis gratia, in scrmone 

 quotidiano et domestico connivetur ) curtantem , eaque subinde suis literis, 

 syllabis adeo, fraudantem ? Quis, inquit tcmus, literas putidius exprimi 

 velit , aut verba exiliter animata exire, aut inflata et anhelata gravius ? Num 

 quis obsoletam amet Actionem et barbaram , quiStilum odio habeat , hisce vitiis 

 inquinatum et turpiter deformem? — Neque minus deinde ad perspicuitatem 

 concordant Orationis atque Actionis praecepta. Elocutionis sive Compositionis 

 caput sit dilucide scribere, Pronuntiationis caput est dilucide agere, imo,quod 



