O R A T I 0. 195 



QuinTiLiAHus docet, non satis esse , ut Scriptor intelligatur , sed efficere eum 

 debere , ut prorsus non intelligi neque.it , hoc idem nihilo minoris est momenti in 

 arte pronuntiandi. Et qui pronuntiat , is primum curet , ut ab omnibus audiatur , 

 ut Pronuntiatio sit distinota, neve nimia volubiJitate cuncta confundantur , e 

 contrario, ut , quae efferri debebunt verba, tota ex ore exierint, — quod os 

 planum sive explanatum habere Veteres appellarunt. — Ne tamen idcir>co ha- 

 betote , Auditores , singulas audientibus literas imputandas ac veluti annume- 

 randas esse! Etenim hoc et molestum est et odiosum , idemque pronun- 

 tiandi genus affectatum omnemque suavitatem auferens, potissimum quando, 

 ut invernacula, proh pudor, nimio frequentius quam ut par sit, usurpari 

 solet, hujusmodi separantur atque divelluntur literae, quae coalescere debe- 

 ant unoquo juncto sono sint pronuntiandae , quales sunt v. o. ng , nk 

 aliaeque apud nos Belgas complures. Quo referatis illud praeclare a QUiifCTi- 

 I1IA.K0 dictum , ubi ait , distinguendi virtutem magnum Pronuntiationis esse 

 illustramentum , distinguenda vero ea nobis esse , quae distingui debeant. 



Haec hactenus de perspicuitate et castitate cum Orationis , turn Ac- 

 tionis; quas nisi magnas jam fatear esse partes, amena sim , sunt tamen, 

 multo majoris momenti aliaei Etenim , Auditores , aperte dicere et emendate 

 approbationes moveat, admirationes , uti cicero inquit, clamores , plausus 

 nondum raovebit. Nae, ut in Oratore tota oxhorrescat concio, ut, stupore 

 perculsa, agentem intueatur , ut in iis quae dicat, exclament omnes , 

 ut eum qwasi Dexim inter homines habeant , ad haec , in Actione non secus 

 atque in Oratione, pulchritudo , concinnitas , illuminatus dicendi et pro- 

 nuntiandi modus , uno verbo ornatus , qui a cicerone vocatur , requi- 

 runtur, Huic autem ornatui naturam sufFragari debere voce magna , splen- 

 dida , facili , beata , clara , crystallina , canora , aera secanti auribusque 

 sedenti, quid est, quod commeraoremus ? Artis vero erit et disciplinae 

 bisi naturae bonis ( quibus caeteri qui sint corporis habitus et motus 

 probabiles addantur) hunc in modum uti , quo in agendo et varietatem 

 assequaraur , et aequalitatem , et habilitatera , quae gravitatem similesque 

 dotes complectatur. Harum enim virtutum corona Actionem non minus quam 

 Elocutionem illustrat; — Varietatem primum volo, Nonne enim, quemad- 

 modum ars variandi Stilum lectoribus multum affert delectamenti , sic ars 

 variandae vocis cum gratiam praebet atque renovat audientium aures, turn 



