' t ' ' R A T I 0. 197 



Qtiod ad suavitatem attinet , Auditores , haec pariter Pronuntiantem illustrat 

 ac Scribentem seu Componentem , imo , ut accuratius cum toluo loquar, tota 

 propemoduin ex ore exit , tota fere est Pronuntiationis. Longe enim hoc a 

 nobis absit, ut putemus , Oratori satis esse ferire aures easque percutere, 

 Minime gentium! Sunt hae, quarum judicium , teste cigebowe, superbissimum 

 est, etiam oblectandae ct mulcendae. Quamobrem apud Romanos KNNins in 

 CETiiEGO laudavit, quod suaviloquenti fuisset ore, neque minus in g\tclo 

 jucunda celebrabatur litterarum appellatio. Justo equidem titulo! Nonne 

 enim pessiraa res est, (quod gicero in nonnullis suae aetatis oratoribus aeger- 

 rime tulit) si nequaquam loqui, sed canum instar latrare \idemur ? Attamen 

 quis vestrura simul sibi persuasum uon habebit , cautionem nostram esse , ne, 

 dum suaves esse velimus , alTectati fiamus ? Nimis frequens vitium et pervaga- 

 tum , quod incertum habeo , raagis ridiculum sit an foedum ac turpe ! Equidem 

 pronuntiandi multo malim quandam rusticitatem vocemque agrestem , dum- 

 modo naturalis sit , quam putidas hasce elegantias falsamque suaviloquentiae 

 imitationem. Hoc autem non tantum monitum esse velim de literarum appel- 

 landarum et pronuntiandarum ratione, sed de omni vocis et gestuum modera- 

 mine. Similiter ac quisque intelligens dicendi existimator Stilum oderit fuca- 

 tum ,mendacibus pictum coloribus, atque a natural! remotum simplicitate , sic 

 idem pronuntiandi rationem respuet nauseabundus , e longinquo quaesitam , 

 et ultra quam decet artificiosam. Color, turn in Elocutione, turn in Pronun- 

 tiatione, sit genuinus atque sincerus. Ficti vel candoris vel ruboris medica- 

 menta (sic gicero ) repellantur. Neque Oratio , neque Declamatio decoctam 

 prae se ferant speciem nimisque conditam. Ne igitur in voce susurrum 

 muliebrera aut mollitiem aucupemur effeminatara , ne vultuosi, quod fabius 

 vocat , simus , ne in gestibus digitorum pcrsequamur argutias , ita ut , quae 

 dicamus , semper manu quasi in aere depingere , et , Saltatorum sive Panto- 

 mimorum instar, digitis omnia exprimere velimus. Verbo, ut quae supra dixi 

 repetam , naturae, arte tantummodo subactae atque politae, semper conve- 

 nienter et congruenter agamus ! 



Magnopere porro Pronuntiationis sive Actionis adauget pulcritudinem , 

 ut, dum subinde variet , in hac varietate ad Stili sit apta speciem, cui 

 accommodetur .. id est: ut modo fere intra domestici sermonis limites 



