200 BARTHOLDI HENRICI LULOFS 



Actione nostra effingere conemur , et omnia quae declamemus , ad pulchritu- 

 dinis illam, mortalium aniinis insitain speciem et quasi ultimam forma ra , 

 uti CICERO dicit . redigamus. Quibus rebus observatis , neque veritate carebimus , 

 neque ultra quam satis est et contra quam decet naturales erimus. Etenim , 

 ut posterius paulo magis illustrem, sic v. c. non flebimus , quando alium 

 flesse, non humi procumbemus , quando alium humi procubuisse nar- 

 rabimus , non tenui mulieris utemur voce et exili , quia verba pronuntiabi- 

 mus, quae ex femineo ore exire censebuntur. Num quis enim narrator ser- 

 mone familiari illudfaciet, et quotusrei quisque peritus est, qui non sentiat, 

 quam rectissime QninGTinAwus praeceperit, ne tremula voce et eflfeminata senem 

 vel mulierculam imitaremur , neve in describendo alicujus supplicio vocem 

 erueremus, qualis dolore extorqueri solet? Istuc vix Scenico , nedum Decla- 

 matori, multo severioribus legibus adstricto , permiserim, Quare baud minus 

 vel eum satis ridiculum habuerim , qui in praelegenda tragoedia fauces stran- 

 gulet , ut prodiversis, qui loquantur, fabulae actoribus , variam atque diversam 

 adhibeat vocem. Hoccine enim unquam fiat, nisi repugnante natura, et non 

 illud magis cujusdam scurriiis ventjiloqui, quam honesti Declamatoris esse 

 videatur? In diversis tantum (ut praeter propositum hocattingam) in- 

 dicandis fabulae actoribus sive personis varietatem aliquam , quod ad quanti- 

 tatem , rarius , quod ad qualitatem attinet vocis , adhibitam velim ; quaprop- 

 ter ex gr. in pulcherrimis , quos paulo ante ex virgiho recitavi versibus de 

 ORPHEO et BCBYDiCB , infelicissimac conjugis lamcntationcs gcmitusquc : Jlla , 

 quit et me etc. debiliori vocis sono pronuntianda mihi videntur et languidiori , 

 quam si qua essent , quae okphecs ettudisset. 



Sed quo nos aufert , Auditores, digressionum faciendarura pruritus? Vela 

 contraliamus , neque longius a portu aberrantes , ad tripartitam Orationis 

 unaque Actiouis divisionem redeamus! Nemo quisquam igitur non intelliget , 

 quantopere ciceronis efiatum , eum vere Eloquentem praedicandum esse, 

 eum omne tulisse punctum , qui et bumilia subtiliter , et magna graviter , et 

 mediocria temperate posset dicere , i. e. scribere , quantopere , inquam , hoc 

 eifatum etiam Pronuntiatorem attingat, cujus summa laus haec sit, ut nunc 

 tenuiter etsimpliciter, nunc elato et grandi modo recitet , nunc inter haec duo 



