O R A T I O. . <! 209 



ditur, in primis , quando quae ironice sunt emissa, hisce salibus leviter tantuni 

 aspersa sunt. Quod mihi in causa esse Tidetur, cur hi illive cicekonis loci 

 perperam aliquando intellect! fuerint a yiris doctis , in seriis ponentibus , 

 quae per jocum essent prolata. Qui yiri cruditi certe hoc non fecissent , si 

 ciCEBOBEM audivissent ipsum , ea verba vultu subridenti voceque leniter 

 exsibilanli pronuntiantem. Hue v. c. forte referatis nonnulla ex oratione pro 

 LifiABio, quae jam a limine multum continet ironiae, cujiis vel vestigia 

 deprehendantur in primis Exordii verbis : Novum etc. Nee in multis aliis 

 TTJLLit orationibus urbanam illam dissimulationem desiderabitis. Urbanam , 

 inquam , dissimulationem. Hac ratione cicero vocem hpoveiav Latine red- 

 didit. In quibusvis praeterea caeteris ridiculorum , salse dictorum , face- 

 tiarum , dicacitatis, ambiguonim , leporum , et quae hujusmodi plura sint, 

 generibus « quibus animi laxentur et paulisper a severitate ad hilaritatem tra- 

 ducantur,)) regnat cicero atque dominatur. Non mirum igitur, quirctiliakcm, 

 cum comparationem illam institueret nolissimam Graecas inter Romanasque 

 literas et disciplinas , exsultantem ovasse : salibus vincimus ; his verbis in- 

 nuere gestientem: nostras , o Graeculi , Orator cicero lepidior est atque salsior, 

 quam Oratorum vestratium Coryphaeus DEMOSTUFifES ! Quam tamen Jabii, 

 fere " dixerim , jactantiam a vobis intelligi nolim , Auditores , quasi 

 vero summus ille demostheres jocorum et ironiae plane expers fuerit. 

 Cujus rei conlrarium satis luculenter probatur lepidissima ilia fabella de 

 asini umbra, qua facetia demostheses Judices ad ea, quae dicebat , parum 

 attentos, cum salse perstrinxit, turn attentiores reddidit. Hand pauca 

 insuper loca in demosthekis orationibus acerrimam spirant irrisionem atque 

 cavillationem, v. c. locus ille classicus , in quo ironice Athenienses insectatur , 

 otrosos hie illic discurrentes curiososque fatuosque inter se quaeritantes , 

 numquid novi esset. Quasi, scilicet, respondit mordax demosthekes , id 

 non afiiatim rei esset novae , Macedonem quemdam toti Graeciae servi- 

 tutem parare et exitium ! — Quid , an ipse cicero in omnibus suis jocis 

 nunquam insulsior fuit? Imo vero, idem ille, qui in fastigio stctit 

 eloquentiae apud Romanes , idem ille cigeho habet , quae frigidiuscule dicta 

 videantur; v. c. ubi ludit iterumque hidit in ambigua significatione vocabuli 

 viRRis, quod et porcum sive suem marem denotaret , et Praetoris istius scele- 

 ratissimi nomen esset, in quern summus Romanorum orator, ira exaestuans 



D d 



