R A T I 0, 211 



pronuntiant sive declamant , Galli , aliter Germani et Angli , aliter denique Batavi 

 et quotquot caeteri sunt Europae populi. Toto coelo ad Stiluin et Actionem 

 distant inter se quae Orientis et quae Occidentis plagas inhabitant gentes. 

 Quamobrem quae apud unum alterumve populum Stili etElocutionis probantur 

 praecepta , singula quaeque non eadem Tigere possunt auctoritate apud 

 omnes caeteros. Sic nonnulla, quae ccinctilianus de agendi et pronun- 

 tiandi ratione coram judicibus Romanes docuit Causidicos , a nostratibus 

 Batavis hominibus, qui in causis versentur , observari nefas foret. Pedum 

 V. c. supplosio, neque a quikctiliano, neque a cicerone in Oratore , qui 

 pro tribunalibus verba facial , improbatur. Quemnam causarum Patronum 

 Batavum , humum pedibus pulsantem , non exploderetis ? Aut Batavo Patrono 

 licitum erit (quod ^owae nequaquam insolitum) clientum cognatorumve , 

 quos priores illi habeant , pictas circumferre imagines, quibus , nescio, quo 

 modo, judices aut propitii fiant, aut ad misericordiam commoveantnr ; 

 quaeque id ostentationis et artificiorum genus non pauca a QUiNGTXUA.i!ro enu- 

 merantur alia? Quid? nonne hie Belgici proverbii vobis in mentem venit, 

 Auditores : ut suus cuique regioni mos , ita suus cuique regioni honos ? 



Haec omnia etpluraalia, Auditores, mihi attingenda forent, si dicendi 

 telam de convenientia Eloquentiae exterioris interiorisque pertexere vellera. 

 Plura, inquam, alia. Quo pertinet v. c. praeceptum , ut numerus quidam sit 

 in Oratione , quod praeceptum nonne et in Pronuntiatione valet? Quo pertinet 

 porro ciCERONis monitum docentis , maximis voluptatibus finitimum esse fas- 

 tidium , quaeque sine interruptione sensum moveant , ea difficillime efFugere 

 satietatem. Quod efl'atum si in Stilo, quem potius rerum pondere , quam sen- 

 tentiolis et flosculis placere oportet, verum est, aeque est verissimum in Pro- 

 nuntiatione. — Quo referatis etiam inquisitionem in causas , cur tantus obti- 

 neat Orationem inter et Actionem consensus , ad quam quaestionem non diffi- 

 culter responderi posse crediderim ejusdem tullii verbis, ubi dicit : « omnis 

 enim motus aninii suum quemdam a natura habet vultum et sensus et gestus, 

 totiusque corpus hominis et ejus omnis vultus omnesque voces, ut nervi in 

 fidibus , ita sonant , ut a motu animi quoque sunt pulsa. » — Neque non praeterea 

 hue spectat praescriptum , ut praeclarus Pronuntiator , baud minus quam pro- 

 babilis Scriptor , vir bonus sit ; et quae id genus sunt alia. Egone vero ut haec 



