at* BARTHOLDI HENRICI LULOFS 



quod tamen non impedivit t quo minus res Acaderaicas gnaviter curare 

 pergeret. Fuit eDim , inde ex anno 1830, ad hujus Academiae Curatores 

 adscriptus , uti et Regis a consiliis extraordinariis , neque non Neerlandici 

 Leonis Ordini Equestri Praefectus , sive, quod Belgice dicitur, Commandeur 

 der Orde van den Nederlandtchen Leeuw. 



Vir fuit multo ingenii acumine praeditus, in rebus gerendis acer , industrius, 

 vigil , temporis parous , ita ut , vel per hyemem , hora quinta matutina saepe de 

 lecto surgeret ; — in ipso otio nunquam non occupatissimus variaque semper 

 raoliens atque agitans; — baud infacetus et satis literatus, bonus quippe 

 Jureconsultus , non ineptus Theologus, aliaque multiplici doctrina imbutus; — 

 de antiquitatum studio in Drenthia excolendo , de rebus oeconomicis ruralibus 

 provinciae curandis , de puerorum institutione liberaliori promovenda 

 valdequam meritus ; — bominum insuper scientiara egregie callens; — 

 propositi tenax, neque partium quondam in Republica coeco furore solida 

 inente quassus , tempori tamen , ubi par esset , prudenter cedens ; — quid 

 multa? perquam idoneus, qui in scena, quam appellant, politica, non 

 humiles partes ageret, cujus vero seu virtutes percensere bac in re, seu vitia 

 (nam quisque suos patimur manes), non meum est, hominis, politices 

 ignorantissimi , quique Viro Amplissimo familiariter non usus sim. — Sit , 

 precamur , venerando seni , qui nee mediocrem , nee contemnendam sui reliquit 

 famam , terra levis ! Te autem , Vir Amplissime gockiwga , qui in illius locum 

 a Rege Augustissimo Curator electus es , et cui acceptum ilium honoiem 

 (uti et tibi et absenti sypkehsio , Viro Amplissimo, munera in Curia hujus 

 Provinciae) primus publico hie gratulor , eum fore, qui eadem alacritate 

 ac defunctus , rem nostram publicam literaiiam tuearis, cum speramus, turn 

 sperantes confidimus. 



Tecum moeremus , Clarissime stbatiitgh , quod patrem amiseris , Verbi Di- 

 vini quondam Ministrum, et nomine et re plurimum venerandum , qui, quin» 

 turn et octogesimum agens annum , mortales in sepulcro deposuit exuvias. 

 Sit autem hoc tibi solatio , quod ad ejus tam provectam usque aetatem carissimo 

 illo genitore tibi frui licuit , praesertim cum ipse , qui propter corporis , quin 

 paulo ante obitum vel mentis interdum infirmitatem , vivendi perdidisset causas , 

 nihil fere , certe parum , haberet , cur sibi majorem exoptasset longaevitatem. 



