222 BARTHOLDI HENRICI LULOFS 



Universitatis vices anno proxime elapso fuerint , praesenti anno Academico 

 otiosis nobis esse licuit otiosisque manerc per sequentem etiam annum 

 licebit. Cui quidem otic , etiarnsi aliquid ingrati habere Tideatur, inest 

 tamen una nonnihil , quod Professoribus arrideat, inter duas quippe 

 pluresve commentationes aemulas , non sine animi quodam cruciatu , saepe 

 haesitantibus , utri earum an neutri , ulli an nulli victoriae palma sit 

 adjudicanda. 



''Quid mihi aliud agendum igitur superest, nisi ut Rectoris Magnifici munus, 

 quo hoc anno functus sum, deponam illudque tradam successor!? Quod 

 haudquaquam repugnanter facio. Quantumvis enim , dum Magistratum gessi 

 Academicura , nihil mihi contigerit molestiarum , neque ex Curatoribus , Viris 

 Amplissimis, quos ante Rectoris acceptos honores mihi non omnes amicis- 

 simos crederem , Rector vero nullo modo inimicos inveni , post Rectoris 

 depositum munus infestos , ut spero , aeque minus inventurus, neque ex 

 Professoribus collegis , quorum omnium erga me benevolentiam grato 

 expertus sum animo , neque ex Studiosa denique Juventute, cui quatuor et 

 viginti annis nee adulator exstiti, nee censor unquam morosior, imo vero, 

 licet regiminis tempus ad finem quasi defluxerit , lenis instar amnis , 

 nullo turbati vento , plus tamen curarum , utcunque pusillarum , Rectoris 

 laquearia circumvolitare sensi , quam ut is essem , qui Magistratus perpetui 

 honores lubenter ambirem. Nequaquam tristis igitur provinciam meam 

 suscepi , laetior ferme atque hilarior ea nunc me abdico tuisque eandem 

 jam impono in humeris , junioribus illis robustioribusque , Clarissime 

 ifUMAK ! qui in annum sequentem a Rege Augustissimo Rector Magnificus 

 designatus es. Salvere te jubeo , nove Rector, faxitque Deus Optimus 

 Maximus, ut tuo munere honorifico in Academiae decus atque salutem 

 quam felicissime fungaris ! — Ego , CI. kuman , Rector creatus fui atque 

 renuntiatus non sine parum jucundis mihi , anno ante , motis difficulta- 

 tibus , et paulo provectiori jam aetate , et postquam tertium et vicesimum 

 jam annum me ad docendum in hac Academia dederam , neque magna mihi 

 est exspectatio, fore, ut post revolutum iterum hunc orbem Universitatis 

 sceptra denuo geram. — Tu ad Magistratum evectus es, nullis objectis 

 impedimentis , juventutis flore, aetatis annum vix agens trigesimum secun- 



