O R A T I O. 1 A ' 223 



(lum, et post haud longum j)er tempus occupatam Professoris cathedram. 

 Praeterea, ut es vir viribus plane juvenis adhuc , nihil obstat , quo minus, 

 dummodo in vivis maneas , ante annum aetatis septuagesimum (quo , uti 

 non nescis , Regis Augustissimi benevolentia rude donamur) iterum iterumque 

 Rector creeris. Eo laetius itaque, eo melioribus , ut ajunt , avibus , eo beatius 

 gravissimum tuum munus auspicari potes. Neque tamen hao inter te et me 

 differentia superbior sis, quij)pe quod discrimen ortum sit turn forte fortuna 

 et ex natural! , qui dicitur , rerum cursu (quia natu minimus in nostro 

 eram Ordine) turn propter ejusmodi , nisi male conjecerim, causas , quae 

 mihi nee apud justos et aequos rerum existimatores orisque haud timide 

 clausi amantes, nee apud tales, qui praeceptorum , bene de nobis meritorum , 

 memoriam pie colant, nee apud Groninganos , qui de hujus urbis salute 

 solliciti sint , unquam erunt dedecori , imo "vero, cum corpusculum hocce 

 meum jam diu a vermibus erit devoratum , laudibus forte atque gloriae. — 



Sed ingratum hunc sermonem de rebus, quae oblivione propemodum 

 obrutae sunt atque sepultae, quarumque nullam mentionem hie injecissemus , 

 si honoris id sivisset cura , quam celerrime mittamus ! 



Vita mortalium , Clarissime humaw , jam a primo inde infantis vagitu 

 miseriarum plena, brevior, eheu, est, quam ut offensae memoriam, alta 

 mente repositam , in perpetuum serveraus, et ut , qui Christian! simus , ad 

 turaulum usque quotidiana nos cruciemus recordatione aegrimoniarum , quas- 

 seu generosioris animi impetus , seu mens , antiquae sinceritatis Batavae minus 

 obliviosa, seu error, seu livor , seu praejudicatae hominum opiniones, seu 

 incredibilis fere atque clandestina nobisque diu incognita quorumdam timiditas 

 animusque parvus, seu, nescio, quae iniquitas fati, seu plures aliae istius- 

 inodi causae , « conjecturale* magii , ut vere dicam. , quam certiores » , nobis , 

 qui , propter viginti trium annorum labores , meliore fortasse digni sorte fuis- 

 seinus , per bre\e tempus pepererint. 



Crescat igitur , magis magisque crescat, te Rectore, Clarissime numin, 

 Curatores inter, Professores hujusque Academiae alumnos , quae, et sub meo 

 regimine hie loci floruit concordia! Ampliiicentur atque in dies augeantur 

 salus splendorque Universitatis nostrae, quam hodie duo per saecula et 

 quartam saeculi partem exstitisse, laeti reminiscimur , cujusque idcirco veluti 



