O K A. T I O; 3 



vlrfutibus quam infinite his praestant Hebraeorum pob'tae, plnrimi certe opti 

 mique! ut qui Arabibus istis Mosein compararet, aut Davidera, aut Salomo- 

 nern , aut lesaiam, aut Micham, aat Naliuinum et alios multos, non mino- 

 rem hisce iniuriam. faceret, quam Virgilio is, qui huius divinitatem cum 

 grandiloque tumore Lucani componeret. Et iam porro quaerilis, quacnam 

 tantae huius dissirnilitudinis tantaeque distantiae fuerit causa ; cum utrique " 

 sub eodem coelo , in vicinis terris , in consimili lingua paribusque mcribus 

 nati et enulriti essent, eodem a natura donati ingenio, eodcm arderent poe- 

 ticac studio? Quaenam esse potuit , audilores, alia, quam acrior quidam 

 seusus eius, quod deceat, quod iustum aptumque sit; quo ducti , velut au- 

 ditu musici , sponte sua , etiam sine praeceptis Aristoteliis , vitabant vitiosa. 

 Atque hunc scnsum si repetendum essc confirmaverim a legtbus institutisque , 

 cum ad civitatem, turn ad religionem pertinentibus, quibus prae reliquis 

 hunc populum Deus ornasset ; et illud dixisse videbor , quod in se probabile 

 sit, et quod legislator! honorificentissimum. Quid enim magis potest ad sa- 

 nitatem revocare ingenia hominum , quam legum sapientia et vera religio , 

 quae affectus moderatur , rationem excolit , docetque aeternum illud intueri 

 omnis pulchritudinis perfcctionisque exemplar, Deum immortalem? 



Iam vero huius sapientiae huiusquc religionis quae vis , qui fructus esse 

 potuit tempore ludicum ? Non maior profecto, quam praestantissimae reli- 

 gionis ad veram humanitatem aevis illis , quae media dicuntur. IIHs diebus 

 facicbat quisque , quod sibi bonum videbatar , non quod fuerat Deo Mo- 

 sique visum : tantus erat lovani cullus ncglectus, tantus omnium legum con- 

 temtus , tarn superba et effrenata fcrocitas , ut verendum esset , ne vix nata 

 etalta, necdum corroborata res publica, iam in prima adolescentia nimiae 

 libertatis dissolutaeque luxnriae poenas daret praematuro interitu. Itaque, 

 si quidem ea , quae de causa praestantiae Hebraeorum poesis prae carmini- 

 bus Arabum dixi, probanda videantur, non tam aegre feramus, omnium, 

 quos aetas ilia edidit aluitque, poetarum monimenta delevisse tempus: hoc 

 enim sine ulla dubitatione eonfirmaverim , et ex eis, quae dicta sunt, iam 

 effectum videtur, non potuisse turn poetam exsisterc, qualis in priscA ilia 

 vitae patriarchalis simplicitate fuit aut auctor lobe'fdis , aut postea , depuIsA 

 ista burbariae nocte x Davides, lesaias, similcsque. Et si tamen acre illud 



B 3 et 



