6 TACONISROORDA 



quae in nostris oris et oranino in Europa obtinuit, usque adeo fuit estque 

 etiam nunc diversa, ut ibi non altera generis humani pars, sed aliud genus 

 animantium videatur. Hie societatis humanaeornamentumet decus, oblecta- 

 mentum et gratia: illic, tamquara generis humani labes, ex vitae commu- 

 nitate eiectae inque gynaeceoram cxsilia pulsae. Hie libertale utentes, ca, 

 quae hominibus debetur , dignitate fruentes j illic conditione properaoditn 

 servili, ut, quum collocentur, a patre fere carnelis , equis ovibusve ven- 

 dantur; quum nuptae sint, licrorum ancillae magis, quam uxores, videan- 

 tur. Hie in vita communi et celebritate versantesj illic arete inclusae, su- 

 spiciose custoditae , raro prodeuntcs in puLlicum. Hie denique ita educa- 

 tae, ut homines fiantj illic, ut feminac tantum. Quam, quaeso, requiri- 

 mus in hac vita, in hac conditione, in hac consuetudine virtutem poeticam, 

 in qu3 omne, si quod natura adfuerit, ingenii lumen et sublimior spiritus 

 cxstinguantur, necesse videtur? Nullara profecto, si nostrates ita haberen- 

 tur muliercs: sed illae, de quibus loquimur, orientalcs sunt. Quamquam 

 (Dim non is sum , qui naturam putem homines orientales ad poesin cum pro- 

 pensiores finxisse , lum magis idoncos ; ab hoc enim , in quo multi olitn 

 versati fuerunt errore , iam dudum carmina depulerunt Ossiani aliornmque 

 excellentium poetarum , quos frigida tulit et horrida et ncbulosa plaga septen- 

 irionalisj at sine ulla tamen dubitatione sic statuo et iudico, coeli solique 

 naturam, qualis in orienteest, turn vitam moresque , qui ibi obtinuere , non 

 dare quldem facultatem poeticam , sed cxcitare , alere , augere , amplificare. 

 Tenue enim coelum nonne acuit ingenia? serenum nonne cxhilarat? Dein- 

 de, siquidem verum est, ingenii soli, in quo orti et procrcati sint, similia 

 fere ingenia hominum esse , et rerum naturalium , quod quotidie sensibns 

 ofFeratur , spectaculum ad formandos animos vim habere non minimam ; co- 

 gitatione nos, auditores, convertamus in orientem. Quanta hie et quuin 

 mirabilis locorum amoenitas , soli fertilitas atque ubertas , eorum , quae na- 

 tura profert, copia atque luxuria ! nee minus eorum, qui has terras inhabi- 

 tant , fertile luxuriansque ingenium, imaginum omnis generis , variarum , cu- 

 mulatarum, laetissimarum amantissimum. Nee desunt, fateor, loca, de- 

 serta , intuta a feris , vasta ab natard et cultu humane : sed ipsam illam di- 

 ram vastitatem , formidolosam solitudinem , Jborridam immensitatcm , quan- 

 ta m 



