T O 



Ad vitam et societatem humanam animum advertentes , naturam vi- 

 demus , sive potius , naturae artificem atque dominum , Deum , utrique ge- 

 neris nostri parti , virili femineaeque , munera atque officia distribuisse pro- 

 pria. Aliae viri partes, mulieris aliae; variae illae quidem pro variis ter- 

 ris, temporibus, sensu variorum populorum diverse; sed ita tamen ab ipsa 

 natura definitae atqne descriptae , uti , si quando virum muliebria videaraus 

 agentem , feminamve virilia obeuntem negotia , aut risus nobis , aut sto* 

 machus moveatur.' Quod ita tamen nobis baud accidit , quando sexuni 

 sequiorem cum fortiori certantcm conspicimus laude virlutis et cultus inge- 

 nii. De virtute ut dicam , non opus est , cum quae Me destituta sit femi- 

 na , ne sexus sui nomine quidem digna videatur : sed artes quoque ingenuas 

 et liberales, quibus ingenium excolitur atque ornatur, quis nostro sexui ita 

 proprias censeat, ut in femina non laudet ? Quamquam enim doctae no- 

 men mulieris non parum invidiae habeat; et lucubrationes laboriosae natu- 

 rae femineae baud nimis convenire videantur ; quis , quia femina fuit , sto- 

 machetur, quod Sappho pulcherrima vcnustissimaque condiderit carmina? 

 quis, quia feminae sunt , in Staelia vitupcret stilum politum ornatumque, in 

 Wyttenbachia Atticam elegantiam festivitatemque ? Sed nimirum habet illud 

 sexus discrimen suos fines ac limites. Quamvis enim magna cernatur cor- 

 poris formae et constltutionis , morum etiam et affectuum discrepantia : una 



A 2 ta- 



