So A. M. C. T A H H A L L 



bus ita Lex restituta est: Ast ne quis ingennus earn , quae palam quaestum corpore 

 facit fecerit lenain, a lenone manumissam , aut judicio publico damnatam , aut 

 in adulterio depreliensam et quaeve artem ludicram, facit fecerit, sponsam uxorem- 

 ve sciens ddlo malo babeto. " 



Ccrtiora etiam sunt , quae ex Fragm. ult. D. de divert, et fragm. 45. de ritu nupu 

 viri docti constituerunt verba legitima. Ibi enim cavisse legem Ulpianus testis est: 

 divorlii faciendi potestas libertae, quae nupta est patrono ne esto" et eodem loco 

 . i. Quamdiu patronus earn uxorem esse volet," denique fr. 45. invito patro- 

 no libertam , quae ei nupta est alii nubere non posse. " Constabat adeo bisce vo- 

 cabulis Legislatorem fuisse usum; quonam vero modo ea in lege collocata fuerint, 

 non item. Nimirum disjungi poterant hae clausulae, uti fecit Got hofredu s, ca- 

 put Legissextum ita exhibens : Si secundum bane legem nuptiae contractae fuerint, 

 v divortii faciendi potestas libertae, quae patrono nupta est, invito patrono, cumque 

 altero connubii jus, quamdiu patronus earn uxorem esse volet, ne estq. " Reclius 

 aatem et simplicius , nullis alienis vocabulis iiiterpositis , Heineccius hancce clausu- 

 lam ex iisdem verbis conflavil : ne divortii faciuadi potestas libertae , quae nupta 

 est patrono , quamdiu is earn uxorem esse volet, neve invito illo, alii nubendi po- 

 tt testas esto. " 



Satis probabilis est, nifallor, ea de qud hactenus disputavi, legitimorum verborum 

 restitutio.; num vero idem de clausula ex fragm. i5o. D. de V. S. petita , dici possit 

 videndum erit. Scripserat enim Ulpianus 1. II. ad legem J. et Pap. Lege ob- 

 venire hereditatem non improprie quis dixerit et earn, quae ex testameirto defer- 

 tur , quia lege XII Tabularum lestamentariae hereditates confirmantur. " Ex hisce , 

 veluti uno ore Viri Docti contendunt , Legis Papiae genuinum esse illud : hereditas 

 quae lege obveuit. " Equidem, prouti prae Ulpiani, qui boc loco solemne illud: 

 Lex ait" non adjicit, silentio, illud verum esse affirmare non ausim, ita neque spu- 

 ria baec esse contendere velim. Ut ut sit, in re tarn incerta conjiciendo aliquid ten- 

 tasse Viros Doctos, ipsumque nostrum quoque Heineccium , mirum videri nequit. 

 Pluribus autem locis verba legitima superesse arbitratur Heineccius, de quibus vi- 

 dendum. est, ut, quid novi bac in causd praestiterit , manifestum fiat. 



Fragm. XlX. de ritu nupt. Marcian. 1. XVI. Inst. Capite 55. legis Juliae, qui 

 liberos , quos habent ; n potestate injurid probibuerint ducere uxores vel nubere, per 

 proconsules praesidesque provlr; a rum coguntur .in matrimonium collocare et do- 

 tare. Prohibere autem videtur et qui condltlonem non quaerit. " Haec scilicet 

 verba ex ipsa lege depromsisse JCtum admodum probabile fit, turn propter abruptam 

 sententiam : Capite 55. legis .Juliae ," ex .quA colligas ipsam Legis sanctionem jam 

 sequi; turn ex eo, quod vocabulum prolubere " explicet Marcianus , atque ita certuro 

 lit illud ejusdem interprctationi non deberi. Non niinas recte agnovit Heineccius 



fr. 



