RESPON5IO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 17 



relictum post apertas tabular ; reliqua non nisi agnita 5 conditionalia denique post 

 conditionis eventum ad heredes transmittuntor. " 



Multis igitur in causis illud vidisse Heineccium, quod Gothofredi Oculos, 

 utut lynceos in investigandis veterum fragmentis , ipso auctore nostro teste ( i ) fe- 

 fellerat , jam satis superque demonstratum videtur. Hispano autem auctori ita hac 

 in re praestitit, ut cum ille, quantumvis doctrinae ad commentationis apparatum 

 congesserit , pauca tantum legi nostrae capita addiderit , eaque omnia neque ab 

 Heineccio omissa , hie non minori eruditione ad tantam rem tractandam paratis- 

 siraus passim ea ex scriptoribus antiquis eruerit, quae singula ad legis placita co-. 

 gnoscenda praesertim apta erant. Quod autem ad ea attinet , quae temere nimis 

 Legi inseruit, ea fere simt hujusmodi , ut magis abundare quam ipsum contextual 

 immutare videantur. Quo circa ampliorem quandam atque absolutiorem, ut \idetur, 

 Legem Papism uobis dedit Heineccius. Utrum vero omnino haec tails sit, qualis 

 ab Augusto legislatore lata sit, de eo proximo jam paragrapho ulterius disputabi- 

 mus. Etenim jam dijudicanda eruut ea legis capita , quae constiluta ab antiquiori- 

 bus, agnovit aut rejecit. 



. 4. 



De ejus meritis in veris Legis clausulis a falsis distinguendis 

 corruptioribus restituendis. 



In dijudicandis iis Legis capitibus , quae, restituta jam ab aliis JCtis , Heinec- 

 cius vera falsave judicavit, aut corruptiora emeudavit, multa nobis occurrunt, quae 

 quominus agnoscamus impedit aut argumentorum> quibus usi sunt ViriDocti, levitas, 

 aut novorum Juris fontium, e quibus huic etiam legi nova quaedam lux affulsit , ma- 

 jor Omni conjectural auctoritas. Quo circa prius videbimus de iis , quae jure men- 

 toque aut tamquam falsa rejecit, aut corrupta restituit Heineccius, ultimo loco 

 d-e iis aeturi , quae minus rcte ad legem retulit , aut quod tutius dicatur , retulisse 

 nobis visus est. 



Quum vero , ut par est , hae commentationes arctis plerumque finibus circumscri- 

 buntur, vereor equidem, ne, si omnes , quae hie in censum veniun* clausulas, dis- 

 putatione complectar, longior sim, inprimis vero ne ampl* quadam disquisitione , 

 eaque nee eleganti nee polita virorum Doctissimorum otio patientiaque abutar. Quare 

 pauca tantum capita hie explicare lufoet, ea nempe, quibus quantum ex Heineccii 



re- 



(i ) Comment, ad Leg. J. P. p. 3o8. 



