16 A. M, C. VAN HALL 



Ad legem caducariam non minoris momenti quasdam clausulas adjecit Heinec- 

 cius. Etenim in exordio Legis jam Caput invenimus , quod frustra apud cacteros 

 interpretes quaerimus ; illud videlicet, quo dies, qud hereditas adeunda sit, aique 

 legata cedant, definitur. Firmissiinis autem argumentis usus est, ut probet ita fere 

 sese liabuisse clausulam: a Hereditatem , si plures sint cohaeredes extranei , tabulis 

 testamenti apertis , demnm adire liceto , neque ante dies legatorum pure vel in diem 

 certum relictorum cedito. " Ne vero quis putet alienum fuisse a legis nostrae ar- 

 gumento hocce juris placitum; quidquid enim in testamento, mortuo prius haerede, 

 ante aditionem defecerat, tamquam caducum fisco vindicabatur ; Cf. 1. unic. Cod. de 

 Caduc. . 2. quo circa legis erat , ad locupletandum aerarium comparatae diem 

 aditionis in lon^ius quoddam tempus deferre, ne scilicet citius in suos heredes, quid- 

 quid cepissent possent transferre legatarii. Caeterum animadvertendum venit , hoc 

 loco Ramos, idem caput non ipsi legi sed Senat. Consultis ad earn factis tribue- 

 re(i), Jus tin ianum in leg. unic. cit. auctorem seculus. Nos collato Ulpiani 

 loco fr. Tit. XXIV. . 5i. cum Heineccio faciendum esse existimavimus. 



Ad Caput LIII. de legatis ante aditam bereditatem agnitumve legatum caducis 

 factis, Heineccius legatorum per damnationem, sinendi modo, vel per prae- 

 ceptionem relictorum diserte mentionem facit , ut ita nimirum legatum per vindica- 

 tionem relictum lege exceptum videretur. Quodsi autem in subtili bacce distinctione 

 rcconditam viri miremur doctrinam , non lanicii ei assentire possumus. Licet enim , 

 quae illo loco disputat , autiquitus revera sese ita babuerint, in eodem tamen jure 

 mutationem. introduxisse legcm Papiam infra videbimus. Quodsi vero reputemus , an- 

 te repertos Gaji commentarios , apud null am veterum JCtoram bane clausulam me- 

 Bioratam inveniri , Heineccii quantumvis errantis , laudes praedicare debemus, qui 

 quidquid de tantd re su3 aetate constaret, perspexit. Quo circa bac quidem in cau- 

 sa cum Heineccio errare , quam cum Gotbofredo vera proferre malirnus. 



Denique Capite LV1I. de transmissione legatorum actum fuisse , ex fragmentis qui- 

 busdam Ulpiani, Paulli el Gaji ad legem Papiam probare conatur Heineccius. 

 At magis ingeniosa quam vera ejus disputatio nobis visa est , reputantibus , saepius 

 JCtos in commentariis ad legem Juliam et Papiam, juris placita exposuisse, quae 

 tamen ab ips a l e g e admodum essent aliena (2). Quodsi autem temere nimis bocce 

 caput legi assutum fulc e statuetur , illud tamen negari nequit , Juris fuisse apud Ro- 

 inanos hancce clausulam; Legatum jure aut in diem cerium per vindicationem 



rc- 







( l ) Comment, ad leg. Jul. Pap. p. 40. et L. IV. reliq. 35. 



fa) Exempli gratii conferri palest fr. CXXXIV. ;de V. S. uli Panllus L. II. ad nostram Legem, Aeliae 

 Sentiae legis clausulam exponit. Cf. Gaj. I. 29. Idem in commentario ad legem Ael. Scntiam , Legis Julia* 

 explicit. Cf. fr. VI. D. de Jure patron. 



