lg p. J. L E M O 1 N E, 



tintergeordueten artea einer maugelhafteii gewisslieil ; indem der beobachlendea; 

 reflexion noch erganzungen feblteu. " 



Sic igitur tres logicas ad reflexionem pertinentcs convictionis formas Fries tractavitl 

 Jam vero ad tres conviclionis immediatae , quae rationi propria est, species et formas 

 properare modus operis jubet. Hie autem scientia est perfecta quidem , intuition! 

 vero iunixa certitude; fides autem certitude exipso ratiouis fonte profluens ; ilia de- 

 niqne omni numero absoluta certitude, quae per sensionem (gefiihl ) sine ullo deter- 

 minalo conceptu oritur , ahndung dici polest. Prima realis , altera idealis , terti* 

 iienique aesthetica certitudo jure appellatur (i). 



Hi vero tres convictionis modi aequa necessariae certitudinis vi muniti sunt; scienlia 

 plcruinque majori oruata specie reliquis praestare videtur, fides autem nedum in- 

 tertior sit adsensus , gradu contra omnium est lirmisshna , si quidem e pura ratione 

 ])ro(iciscitur ; nee ullius rei teneremus scientiam , nisi qua convictio e pura ratione 

 euata siue sensu prius in menle cousisteret. Etiam praesensioni eadem iiiest certitu- 

 dinis vis, etsi ipsius objectum perfecte determinare nobis non detur (2). 



Non possumus bic non commemorare clar. Calcker qui Friesii doctrinam tanti habet 

 at ab bac propaganda universae philosopliiae germanicae regenerationem ac restaura- 

 tionem magnam sperandam censeat (3). 



Ego vero Calckero nequaquam assentire possum; namque Frisii placita jam hide 

 peccare videntur, quod e doctrinis non una ex parte inter se discrepantibus unata 

 luut. Hue accedit quod novae critices auctor justo plures praeterque necessitatem 

 protulerit disdnctiones, ac veluti sclusrna quoddam res logicas inter ac metaphysi- 

 cas duj)lici posita Ratione intellectuque, perperam iiitroduxcrit , ut omittam antici- 

 pationis inaudilam quamdam facultatcm. 



Expositis Kantii, Jacobii el Frisii doctrinis Scbeliingiana et Escbenmajeriaa placita 

 describeuda rcstant. 



Scbdlingiani autem scientiam a sola ratione petentcs , earn volnnt uuiversorum te~ 

 Here nientes ; tempori non obnoxiam , aeternam, veram omnique numero absolutaiu 

 praedicant, ei vero lantura tribuunt qui omnia iji uno , unumque in omnibus intuca- 

 tur, necnon eo usque perveuerit ut materiam et forniam, coguitionem et rem cogni- 

 tarn, Onitum et infinitum oninino unum idemque esse perspexcrit ; opiuioncm vero 

 ]'o vario tempore variam continuisque mutationibus obnoxiam, ab liominum com- 

 mentis adeo pendeutem, intelleclus esse statuunt ; fidem denique quaiu soli sensnii 

 adscribere soleut, certiiudinem singulis propriam (mere subjectivam ut dicunt) de- 

 liniie solent cui imllu alia fides, nee ulla ejusdem lidei forma opponi possit, quac- 



CU 



( i) Vide Logik. p. 433. Neue Krit. ater tiieil. p. 82 83. 



(*) p. 83 84. Cj) Vide Urgesetzlehre, p. 53. 



