i6 P. J. L E M O I N. E, 



a-noris instar, iptnitioneqne debilior est, scientia in aeternutn vera infirmiorcm ease; 

 ilium igitur de nobis bene merilurum esse , qui non fidem tantum, sed et rerum 

 suprasensibilitim scientiam dari posse demonstraret ( i ). Non iutelligi posse, cur 

 res quae conscientiae moi'ali innituntur fidem tantum , non scientiam procreare pos- 

 sint; nos libertatis nostrae facto omnium certissimo nobis conscios , empiricam rei 

 consequi scientiam, si a conscientiae moralis facto proficiscamur , speculativam vero , 

 si conceplui TCV ego puri nostri innitamur. Rationi practicae perperam dari princi- 

 patum ; namque notiones Dei , libertatis et immortalitatis mentis humanae factis con- 

 scicntiae moralis inniti , haec vero non ratione practica , sed theoretica perspici ; 

 oinnes denique homines illas in aetemum veras habere debere nisi perversis quis 

 utatur animi affectionibus (2). Placitum istud : suprasensibile sciri nullo pacto 

 posse " omne scientiarum studium ad internecionem dare ; constare enim suprasen- 

 sibile solum esse revera verum, sensibile vero apparens quidpiam duntaxat esse (3). 

 Cognitionem nostram in rebus sensibilibus quidem radicem habere , sed ita tamen ut 

 ad suprasensibile eniti valeamus ( & ). Eum qui credit duntaxat esse Deum , nihil 

 certi hac de re assequi posse ; doctrinam porro earn quae homini qua phaenomeno 

 (id est in hoc aspectabili mundo in quo solo vivit existenti) liber tatem deuegat, 

 eidem vero qua mundi suprasensibilis in quo non vivit incolae earn tribuit, turn pni- 

 losophicam turn religiosam morum doctrinam funditus hoc in mundo evertere (5). 



Clar. Ritteri verba mihi sufBcere videntur ad monstrandam Kantianam de fide 

 doctrinam falsis superstructam esse principiis nee nisi ad errores ducere posse. 



Eodem vero fere tempore quo Kantii placita philosophorum mentes agitarent , nova 

 exoriebatur prorsusque discrepans disciplina auspice Henrico Jacobio, qui non pau- 

 ciores inter Theologos nactus est sectatores. Huic scientia fide infirmior angustiorque 

 videbatnr esse; scientia sic dicebat, e ratione (Logica) profecta paucissima tantum 

 docet, fides contra e sensu orta, non rerum finitarum quidem sensu , sed sublimiore 

 illo, qui nonnisi absolute certa complectitur , sensu, e quo excelsior revelatio quae- 

 dam, divinitus traditae revelationi dissimilis, exit; fides certitudinem profert sine 

 probatione ulla, brevi opere nobis datam , ab omni liberam errore , innixam suppo- 

 sitione certa atque praejudicio sine illusione , ipso intuitu certam atque summa confi- 

 dentia dignam. Eadem perceptio est non phaenomeni alicujus, sed illius quod vere 

 est , contemplor'o ex scientia ad immediatam persuasionem ducens , visio incompre- 

 hensibilis , mysterium aeternum , convictio nullo argumento innixa , nulloque egens 

 argumento. Omnis cognido vera ad fidem revocanda , qua nempe ea cognoscimus, 

 quae absolute vera sunt; breviter, scimus ea tantum quae probaripossunt; veritati 



au- 



(O Jlitter , die balk-Kantisner und der Panthcismus, ft 26 27. 



4)p. 28 59. <3) P 30 31. C*i P- 3' 3 (5)P-33 34- 



