PROOEMIUM. 



TIRI ERUDITISSIMl! 



Inde ab eo tempore , quo primum in philosophiae studiis tabernacula vitae collo- 

 care aggressus sum , critica schola maxitne ad suam me rapuit disciplinam. Ex 

 omnibus vero eis , quae ab illius scholae principibus agitari solent , quaestionibus > 

 nulla mihi major , nulla magnificentior , nulla denique dignior quam acutissimi viri 

 pertractandam susciperent reperiri posse visa est, quam ilia in qua baec versabitur 

 scriptio. In ilia enim de firmissimis universae philosophiae ponendis fundamentis 

 agitur, plurimos insuper constat antiquiorum errores ab eadem aut neglecta prorsus 

 aut perperam tractata ortos esse , recentiorem vcro philosophiam eidem reclius so- 

 lutae suam debere praestantiam ; itaque ad vestram hanc quaestionem, statim ac a 

 Tobis positam legi , non sine ardore quodam juvenili respondere constitui ; ter ta- 

 nien a labore suscepto inchoatoque diflicultate rei deterritus, destiti; ego quippe 

 philosophiae tirunculus opus aggrediebar quod non nisi ab hominibus in rebus phi- 

 losophicis versatissimis bene perfici posse intelligebam , nee poteram non animo re- 

 putare me ad vestram respondere quaestionem , qui turn scriptis turn praelectionibus 

 veterem illam elegantiam ac yere Ciceronianam puritatem tuemini. Mihi scilicet cum 

 eis maxime philosophis erat negotium , qui ut Borgeri nostri verbis utar , in horrido 

 et lutulento dicendi genere se jactarunt. Mox vero cognovi aliter fere accidere non 

 potuisse ; in rebus quippe inusitatis verbis inauditis uti oportuit. Quis igitur sum- 

 mos repreheudat viros , qui plurima nova dicentes , plurimis quoque novis usi sunt 

 yerbis ? Nova itaque verba ipso philosophiae progressu introducta timidius evitare 

 relle putidum credidi , pressumque quoddam scribendi genus , quod a scholae bar- 

 bariae multis forsitan non longe abesse videbitur, mterdum sequendum putavi, ne 



A 2 ver- 



