O R A T I O. iS 



fundat verae eruditionis et germanae religionis amor, una cum litcrarum 

 omnium humaniorum et artium liberalium flore et decore! 



Dies diem docct. Quae nos hoclie agimus , et nobis videmur bene ct pru- 

 denter agere, alii, qtii nobis succedunt, proferunt, emendant et perficiunt. 

 Nolim tamen hac cogitationc in illud de rebus meis judicium deduci, ut me 

 pudeat vel saltern poeniteat ante pro viribus actorum omnium, ac si tam 

 raultos annos frustra vixisse, multaque agendo nihil bene egisse, et omni- 

 no oleum et operam perdidisse existimandus essem. Profecto non omnis an- 

 te a nobis insumtus inutilisest labor, quern ab aliis perfici videaset emendari. 

 Semper in laudc ponitur, si quis aliis ad scientiam veri et recti prodesse co- 

 netur. Est vero aliorum antiqua tenere et vindicare , et novas simul plura 

 et meliora discendi vias aperire , aliorum easdem prudcnter ingredi ; aliorum 

 est fundamenta jacere, quibus posteriori aelati datum est novum aedificium 

 superstruere. Non ea certe unica la us est , ut ab antiquis discedas , ct tanr 

 quam novus homo nova solum detegas et proferas, Mihi quidem ea semper 

 longe major visa est, ut nequaquam opineris te solum saperc, sed ut ab an- 

 tecessoribus peritis et sapientibus omnis aevi , qui certc non frustra vixerunt, 

 ! bene dicta et facta tantum non omnia in numerato habeas , et ad plures 

 transferas, et his identidem nova addas et magis probanda, nusquam sub- 

 sistens, sed scnsim sensimque ulterius progredicns, et t ad altiora et maxima 

 contendens; 



Equidem saepe in hanc cogitationcm revertor, et quo diutius vivere mihi 

 mihi per Dei gratiam obtingit , tanto plus et tant o serius hoc animadvertere 

 soleo, artem longain^ vitain vero Irevem esse. De hacbrevitate certus, 

 nihil unquam magis odiosum habui , quam otiari , et in acquisitis acquiesce- 

 re , mecum quotidie reputans , tanto diutius nos vivere et breve vivendi tern- 

 pus prolongare , quanto magis tempori parcamus , et brevissimum illud viven- 

 di tempus sapienter in rationes nostras referamus. Me quidem de temporis 

 emendi necessitate continue admonuit numerus ingens , et singulis fere annis 

 adauctus e vita sublatorum aequalium , affinium , amicorum , et , in publico , 

 cum, Ecclesiastico turn Academico, munere Collegarum. Quos Vadae, Zie- 

 riczeae, Arnhemiae et Franequerae habui Colleges , ante me tantum non omnes 

 obierunt. Unus superest Vir clarissimus JOANNES GUILIELMUSDE CRANE, 



Pror 



