O R A T I O. ,3 



audet , et in summo quamvis studio nulla tamen in re ofFendit , non satie-r 

 tatem , non fastidium movet , contra clamores et illustres illas signiticationes 

 excitat , caque condit, quae in sunima etiam orationis communione similis 

 eventus desperationem afFerant cunctis. 



Descripsi illam vcl laudem , vel exercitationem , vel virtutem et excellent 

 tiam , ut rnilii videtur , cuius disciplinam dixi a veteribus esse petendam. 

 Quo loco operam dandam esse intelligo, ne ambitiosius quam verius causam 

 defendere videar. Socrates apud Platonem narrat Menexeno, se quum audi- 

 ret publicam laudationem eorum qui in bello pro patria ceciderant, splendi- 

 daque oratione Athenarum praedicari fortunam , mirabiliter abreptum fuisse 

 patriae adrniratione, in peregrines etiam qui adfuissent superbum fuisse, 

 verbo, prorsus de solilo more tamquam praestigiis eaptum deflexisse, vix 

 ut quarto die post resiperet. Talem artem neque ego profiteer, nee, si te~ 

 neam , uti velirn. Sed placandi mihi primum sunt , si qui contemni a roe 

 recentiorum literas putant. Supcrstitionis hoc cst, non sani iudicii et recti, 

 unice remotis delectari , nostris et propioribus non commoveri omnino. Ve 

 rumtamen ut sint baud pauci , qui veterum virtutcs feliciter aemulentur ; 

 qui cursus ab illis inde temporibus habuit initium, quibus in lucem revo- 

 cati et propositi veteres sunt; potiorem tarnen vetustae aetatis auctoritatem 

 esse contendo , ei quidem qui non in turba latere , sed emergere nomenque 

 ad posteritatem tradere cupiat. Invidiosa profecto est ilia veterum cum re- 

 centioribus contentio. Neque talem a me exspectate disputationem , quae 

 et apud eos, qui utrosque norunt, otiosa futura, et apud eos, qui alteru- 

 tros, parum fidei habitura sit: qui autem neutros tencnt, quid his facio- 

 mus, nisi rogemus ut paultisper hinc facessant? Sed illud comtat, unam 

 quamdam et certam laudis illius formam esse, aeternis fundatam pruden- 

 tiae , ingenii, decori venustatisque principiis. Hanc si oculis adspicere li- 

 ceret, unus foret omnium ad earn cursus, eademque omnibus spes csset 

 extrema consequendi. Sed, ut reliquarum artium , in quibus humanitatis 

 pracstantia expromitur, quae sensibus subiiciunt-ur exempla, ut de Homeri 

 carmine dixit lloratius, planius ac melius Chrysippo et Grantor e dicuntj 

 par est conditio eius exeellentiae , quae in orationis pcrfecta specie versatur; 

 "Exigua solet esse vel aculissimarum disputation um vis, maxima contra au>- 

 eloritas corum quibuscum vivimus. Quorsum haec? nempe ut intelligatia 



B 3 



