io I A N I B A K E 



si venatur, studioseque indagat. Quid igitur est illud scntire et cogitarc? 

 Si cui hoc daretur; quale veteres in fabulae imagine coraminiscebantur; ut 

 oculorum acie mentem adspicerct, dii boni! quantam hie opinionum tur- 

 bam cerneret , et seriem et varietatem , quantum afTectuum tumultum et per- 

 turbationem hue atque illuc rapicntium, qualem horum omnium , in parti- 

 titione quamvis inaequali concursationem et permixtionem et confusionem , 

 nihil ut , ne minimum quidem , tangere posses , quin reliqua simul permul- 

 ta moveres , quibus illud nititur , et quodam quasi assiduo comitatu circum- 

 fusum est. Huius lu ubertatis et redimdantiae imaginem et moderationem 

 tribus verbis comprehendere sperabis? Neque cogitabis non satis esse ex- 

 plicare quid sentias, sed etiam quo modo, singularumque sententiarum in- 

 numeras esse quasi figuras et habitus , ut recte appellant rhetores , sed 

 omnes e diversis animi affectibus diversisque modis cogitandi profectos? 

 Non agnosccs vel locupletissimae linguae vix tantas esse opes et tarn flexibi- 

 1cm compositionem , ut omnia omnino sensa mentis expleat , omnibusque 

 sentiendi amfractibus accommodetur ? Jgnoras denique mansuram illam tur- 

 bam , neque ipsi tibi habilem , nequc aliis profuturam , nisi orationis de- 

 lectu, et ordine, et varietate structurae certam ei formam et speciem in- 

 duas , occulta elicias , involuta evolvas , obscuris lucem affundas , compescas 

 thrbulenta , segnia excites , distinguas confusa , itaque et ex temetipso me- 

 lior doctiorque evadas , et aliis prosis ac placeas ? Sic demum extabit ilia 

 lua mens, quae, sublatis iis quae contemnis , aut nulla omnino erit, aut 

 perexigua. Hoc qui negligunt , attenditis fortasse ipsi , quam ridiculi sint in 

 omni vel deliberatione vel disputalione. Quippe audimus nonnumquam , 

 quorum brevia et incondita verb a , ut Pythiae illius Belphicae, in versum 

 redigere necesse sit, et in sententiae quamdam speciem ; aut qui ita pro- 

 nuntiant, ut dicas somniasse eos aliquando aliquid, sed non amplius in- 

 tueri visum , nobisque maximam partem divinandum relinquere. Sint sane 

 multa, quae brevitate verborum absolvantur; adeo ut nutu ipso nonnum- 

 quam, et motu et gestu perfccta animi sententia aperialur. Quid? quod 

 ailentio etiam sua et gravis significatio constat. Aiacem apud inferos com- 

 pellat Ulysses, blandisque verbis oflensioncm ex armorum iudicio susceptam 

 lenire studet : nihil ille respondet , torvoque vultu inter reliquas mortuorurn 

 recedit., Dubitamusne tamen, .q.uae sentiat? Ulinam nonnullorum 



tarn 



