ORATIO. 9 



Tfiationem ; quippe, ut concedant recfe illud , et sic ut decet, fieri sine ali-r 

 quo studio non posse, opificii tamen earn artem similem esse quodam mo- 

 do, quod aut tractarc , aut dcponcre liceat, nullo prudentiae, nedum hu- 

 manitatis incommodo. Hi , videtis , in quanto errore versentur. Sicut enim. 

 equus et arLor appellantur nominibus dofinitis , et suum cuique genus et for*- 

 mam adsignantibus, eodem niodo scntire ac dicere appellari putant, discre- 

 ta a se invicem, ac genere diversa : neque intelligunt ifa alteram alterius 

 ope confirmari facultatem , ut dcbilis altera futura sit , et imperfecta , et man- 

 ca , sine alterius societate. Quid enim? Regi orationem , et gubernari , et 

 exsistere totam dicemus ex intimis animi sensibus : quin parem vim in ipsam 

 mentem habeat oratio , dubitabimus ? Non est ita. Kihil est in mente , quod 

 non occultum , et obscurum , et implicatum maneat , donee orationis ope 

 detegatur, illustretur, enodetur, primum tacita commcntatione , turn ma- 

 gis etiam intentissima dicenti exercitatione. Tantaque est mentis humanae 

 imbecillitas et inopia , ut non dicam aliorum , sed ne suam quidem vim agno- 

 scat et percipiat , nisi sensibus ipsa se suis subiiciat , inque ea imagine ela- 

 boranda quantum fieri potest studii ac diligentiae ponat. 



Proferri sic aliquantum istos nccessitatis fines videtis , A. A ; sed modum 

 tamen quemdam requiri sunt qui existiment, neque opus esse ut in oratio- 

 nis copia , et ornatu , et elegantia elaboretur ; paucis enim verbis , iisque 

 communibus et simplicibus satis patefieri mentem posse j ultra etiam si quis 

 progrediatur , metum esse ne corrumpatur potius intelligentia , quam adiuve- 

 tur. Spoliare hoc quidem est naturae opes, non explicare thesauros, ne- 

 que eius simulacri, quod in animo quisque suo conditum et consecratum 

 tenet, agnoscere praestantiam ac divinitatem. Mathematicis hoc concedatur, 

 ut nihil praeter certas numerorum notas requirant, quippe quae diligentis- 

 sime id, cuius causa inventae sunt, referunt; sicut in rerum pei'mutatione 

 signato argento utitur vita communis. Non dicam nunc brevitatem illana 

 et simplicilatem insigni constare studio , si quidem simul et perspicua futura 

 est, et explicandae sententiae idonea. Sed longe pleraque et maxima eo- 

 tum quae mente agitamus non utuntur paucis aut firmis verborum signis; 

 qnumque nitantur fere principiis minus evidentibus , et in opinionis incon- 

 gtantia posilis, oratio ipsa quam vaga et fusa atque indefinita sit, apparet, 

 tmitatur profecto mentem nostram oratio: neque imitatur tantum, sed qua- 



B si 



