COMMENTATIO THEOLOGIGA.. $n 



reperientes , nee ipsos quidquam melius invenientes, ut tanicii 11011 omnino nihil af- 

 ferre viderentur , saepe deprehendimus illud secutos esse , quod , etsi interdum in- - 

 genii laude ornari mereatur, tamcn et linguae ration! aperte repugnet, et cum con-; 

 silio scriptoris nihil habeat conjunctum. 



Quae oiunia cum ingentem pepererint diversissimarum , quae in dicta, praesertim- 

 obscuriora , habentur, interpretationum numerum; ita tutissime judicium nostrum, 

 recturi esse videmur, ut et sermonis, quo scriptor usus est, ratione habita, nee ar- 

 gumentationis continuatione neglecta, simplicitatem sequamur in interpretando , in. 

 qua non temere certum indicium veri esse , vulgo statuitur. 



Quae hactenus disputavimus, si quo alio, illo certe, qui responsioni nostrae pro- 

 positus est, locus Epist. Pauli ad Romanes cap. VIII: 19 25. illustrantur et con- 

 firmantur , cujus in loci cum incidimus commemorationem , sponte eo deducimur , ut 

 uonnihil de nostro in hac commentatione scribenda conatu dicamus. Loci quidem 

 difficultas, magnus interpretum de eo dissensus, virium nostrarum imbecillitas , alia 

 plura, ab incepto hujuscemodi facile nos cohibere potuerant. Sed quoniam majorum 

 sapientiam in eo quoque admiramur , quod adolescentibus , in singulis literarum< 

 generibus operam collocantibus , hac etiam ratione explicandae intelligenliae, doc- 

 trinae augendae , omnes ingenii animiqne vires contendendi , opportunitatem sup- 

 peditaverunt , nos quoque sapientiam eorum in nostros usus convertere studuimus ; 

 idque comagis, quia, qua estis , Viri Amplissimi, in condonandis erratis humani- 

 tate , nobis quoque ipsis erratorum veniam facile concessum iri , non temere spc- 

 rabamus. Quare Viros Clarissimos, si quid hisce insit minus probandum, (ne autem 

 multa, metuimus) illud ut imperitae adolescentiae benigne ccudonent, etiam atq_ue; 

 etiam rogamus 



Cum autem interpretatio quaexatur effati Paulini Rom. VIII: 22. nra.'yx % xriw 

 awrevK^fi xal truvu^tvst %,pi TOU vuv , ad quam accedat oportet Lrevis et dilacida to~ 

 tius orationis contextae vs. 19 25, cumque recta, ut eflati illius , ita totius hujaff-- 

 ce pericopes , intelligentia, uuice contineatur recta de vocabulo xr/u/?, quo pertr-~ 

 neat, sententia , haud temere commentationem nostrum ita institdturi es^e vid'emur^- 

 ut in duas paries tribuamus. In priore , breviter memoratis variis, iistjue mag'nam 

 partem levissimis , quae cum hac voce conjunctae sunt, senteniiis , ad eas accede-* 

 mus ponderandas Virorum Ddctorum rationes, quae ctiamnum probantur x mnltis^. 

 saltern non omni auctoritate carent. Quae omnia efficient hujusce pariis- eapnt' 

 prius. In posteriore capite de eo exponemus , quid nobis potissimum hac in re se- 

 quendum esse videatur. Pars altera interprelalionein complectetur totias pericopes: 

 a versu 19 ad $5, cui suo loco- commode inseretur, opinor , uberior versus 22 inter 

 pretalio. 



A 5"-: PARS'. 



