COMMENTATIO THEOLOGICA 43 



Cum igitur versus 17 omnino spectet ad illustrem illam sortem , quae Christianis 

 veri nominis non nisi post hanc citam obventura est, sponte intelligitur , eodein 

 quoque pertinere verba commatis 18 , quibus , ut argumento est particula causalis 

 yxpi causa et ratio antecedentium continetur. Veruntamen, ut haec rite cum iis 

 cohaereant, cogitatione aliquid inter] iciendum est, quod inter utrumque versum ve- 

 luli medium sit, et a Paulo, cum quia hoc proprium est negligentiae in dicendo po- 

 pulari, turn ob ingenii celeritatem, ut crebro alibi, ita hie etiam omissum est. conf. 

 Matlh. VI: i4.. XXVII : 25. Joh. IX: 5o. Rom. II: 24. i Cor. IV : 4. Phil. II: 27. 

 et infinita alia loca, in quibus non video, cur propria neglecta voculae yap potesla- 

 te , aliam substituendam esse opinemur ; sed hac de re mox. Bene autem senten- 

 tiam explevisse videtur Galvinus, cujus haec ratio est: neque molestum esse 

 nobis debet, si ad coelestem gloriam nobis per varias afflictlones procedendum est, " 

 quibus aptissime adjunguntur ea: hoyifypxi yxp x* T. A., quae verba nos htc data 

 operanon illustramus ; sensus hue redit : nam sic mihi persiiasi, (conf. Phil. Ill: 

 i3. ) omnia Jiujus cita6 mala comparari nullo modo posse cum illustri ilia , quae 

 palam in nos conferetur, dignitate. Sic enim verba: rtjv (teXhouirKV $o!-xv aTraxx- 

 ^u(pS)^vxi eJ? viias interpretanda esse existimo, ut structura verborum sit praegnans, 

 quae imprimis in his libris valde usiiata est. conf. Matth. II: 20. IV: i3. V: 22. 

 VI: 26. X: 9, 17. XIII: 5o, 48. XX: 1. Luc. XXI: 24. Act. VII: 9. XVI: 24. 

 XVIII: 21. Rom. VII : 25. 2 Thess. 1 : 9. Hebr. II : 5. et alia permulta; maxime 

 vero i Petr. 1 : 4. ubi verba xhypovopiK Tsmpwevv si? vfteis ab hac quidem parte valde 

 similia sunt dictioni illi , qua Paulus hie usus est; cujus in hac ipsa Epistola Cap. 

 Ill: 22. non multum dispar dictum est (^IKXIOSUV^ [cusve] ei$ TravrK?") add. V: 18. 

 Ad sensum conf. i Petr. 1 : 5. V: i. et alia, quae postea citabimus. Sed haec, ut 

 ne in mediam disputationem incideremus; nunc id, quod propositum est, aggre- 

 diamur. 



Comma 19. *H yap airoKp$GXi 7JJ? KTIVSUI; T>JV KTTCIX.KK^IV ruv viuv rau ;oa 



Phrasiu ^ diroxzpuSoxix rij? XT/<rsu<; KWSK^%STI recte Viri Docti ita explicuerunt, 

 ac si scrip turn esset $ XTIITH; d7rox&pa$oxcv>rx KKeK%%Txi, vid. Koppe, Tholuck, 

 Flatt, al. et conf. Glassius 1.1. Tom. I. .p. 870; quo modo si orationem mutaveris, 

 Participium airoxxpadoxovirx omnem amittit temporis significationem , et locum sustinet 

 Nominis adjectivi, quod iterum pro jidverbio poni mauifestum est, idem ut fere sit , 

 ac si legeretur <rvv K7roxxpx$oxl&> (conf. illud Nepotis in vita Themis to cl is c. 6. 

 . 9. cum satis altitudo muri exstructa videretur.) Neque vero dubium esse vi- 

 detur , quin multo major vis insit huic orationis structurae, quam si siinpliciter 

 scriptum foret ^ XT/IT/? ctirsx$%TKt$ quare baud scio an injuria incertum esse putet 

 Winerus 1.1. p. 203. vox xTroxxpatioxix redundet, nee ne. Certe Paulum, cujus 



F 2 mag- 



