COMMENT ATI O THEOLOGICA. 45 



quin vanam nobis quiclem videri reprehensionem dicamus, tamquam illi , qui Prae- 

 posilionis XTTO vim non negligendam esse praecipiunt , ubivis Emphases sectentur : 

 nam cum Emphasis sit quaedam ad solitam verbi significationem accessio, augendi 

 vim liabens in utramque partem , cumque nullum verbum Emphasin habeat per se. 

 vid. Ernesti 1.1. P. i. S. i. C. 2. . i5, 16; illi profecto, qui statuunt verbum 

 ciiroxxpx'Soxlx per se i. e. propter vim Praep. xiib, plus valere , quam simplex xapxSo- 

 xix, Empliasiii htc ne agnoscunt quidem. Sed haec non tarn sunt hujus loci; illud 

 iragis, civoxapzdoxixv neutiquam idem esse , atque S^TTI^X : nam, ut alterum cum. altero 

 creberrime potest permutari , perinde atque Latinum exspeclatio [et spes ; ita no- 

 tio tamen ulriusque vere differt, quod elucet e locis, a Wetstenio magno numero 

 collatis , in quibus , ni me fallit , omnibus, airoKKpo&oxsiv semper est exspectare ; 

 sperare numquam. Idem optare videtur verbum KTTSX^S^STXI , quod cum. et ipsum 

 signified exspectat , (vid. loca modo laudata) multo sane aptius natura rerum ex- 

 spectan$ dicatur exspectare, quam sperans : hoc enim vim dicti non corroboraret , 

 sed elevaret et infirmaret. lu locis autem Phil. I: 20. et Ps. XXXVI: 7. ex in- 

 terpretatione Aquilae, non intelligo, cur vulgarem exspeclalionis notionem repu- 

 diemus. 



Tfo} Qsou qui et quales sint, Paulus ipse definivit brevi ante, vss, i4 , i5 ; neque 

 aliis hoc nomen impouit vs. 19 , quam illis , quos ibi ea appellatione insigniverat. 

 lianc eiiim disputatio ejus rationem habet. Dixerat vs. i4, quicunque TIviuitXTi o5 

 KyovTKi , hos esse v'tov; fcD; in quorum numero esse quoque cos, ad quos jam scri- 

 beret, quibus, pariter atque sibi , de eo penitus persuasum esse posset, se esse TSKVX 

 Qsou. Quos igitur modo uiou? , eosdem nunc TSKVX vocal eou : quippe ulo} semper 

 TSXVX sunt, h. e. liberi parentum. Liberi autem Dei si essent , fieri non posse, ut 

 justo patrimonio orbarentur ; contra earn hereditatem , quam adiisset jam Christus, 

 ipsis quoque venturam. esse, si, exemplo ejus, Dei causa nulla mala ferre recusarent: 

 e*Ktp ffV(arfa%opfV , "VK KKI trvvik$aff6&niv ; quod suis si commodis consulerent , oinnino 

 iacere esset necesse : hoyl^opxt yxp , inquit, on oux aijix TX TrxHyftXTX tov vuv xxipev 

 Tffo? iv,v (isMouirxv $d!;xv (2) xTTCXx^u^ijvxi tig $(Axg in nos , utpote qui sumus 



rs- 



(2 ) Similis verborum trajcctio est Gal. Ill: s.5, ul>i Paulus memorat r-Sjv pfMovoav nlarw dTtoxahiy&^Ktt: 

 Causam trajcct'onis in eo fuisse putem , quod verba pliiovoav rfoja* (frtoiw') dTroxaivy&^vai, multo inclius 

 fluunt, si ita collocantur , quara si praemissa voce rfoSav (itloTi,v) diccretur: Jojav [nlaiw') (i{i.Hovaav drcoxa, 

 Ivif&ijvai, t in quo jd maxirae ingratum est, quod una vox praecedit valde brevis , sequuntur duae , eacque 

 satis longae. Neque id tamen nobis volumus , Apostolum hoc dedita opera fecisse : nam talia eum fere negligc.re , 

 rerturn est; hoc solum statuere licet , s iirmum viruin sponte sua , ingcnii bonitate, co dclatum esse. Et alia in 

 hpistolis illius nobis obscrvavisse videmur ejusdem generis, e quibus, cum similia in scriptis Graecorum occur- 

 rant. vid. citatus a Borgero ad Gal. 1. L Banerus Philol. Thucyd. Paul. p. 280 seqq. ex hoc igitur non 

 minus, quam ex aliis hujus rei argamentis , eflicere posse videaris, Apostolum, nee expertem fuisse literarum 

 Graecarum, nee scripta Graecorum ignoravisse. Res non est hujus loci. 



F 5 



