.- o J A N I R E G N E R I W E R N I N K 



hujus patientiain ipsi animo vitaque exprimereut. Profeclo e singular! genere exem- 

 plum, cujus vcritas et pondus non injuria addubiteturj Apostohis autein , hoc si 

 cqgitavisset, T>5? xriffsu? non cciraxxpadoxlav , sed vz'Of/.av^v meraoraturus fuisis videlur. 

 ]Von multum recedit Grotius, qui Christianos , " inquit, Paulus dupliciter con- 

 <( solatia- : primum quod lota rerum universitas rerum vicibus et interitioni sit ob- 

 (, noxia ; stultum autem sit sibi optare, quod mundus non habet. cet. " Sed cum 

 ilia t~i -.(AXTXioT^ri fj XTITH; uirsTayii non nisi rationem contineant praecedentium : sj XTI- 

 GIS ciir{x'&s%Txi TY,V Kjrcxxhv^iv T. o. T. 0. , sequitur , caput rei versavi in rjj KTrcxafz- 

 $1x1$ , qua tj xr/57, <7rXti%T<xi$ sabjuncta ilia: ?y yap i&KTKidryTi K- r. I. non nisi 

 illustrandi superiora ergo adjecta esse. Qui autem comma 19 cum vs. 17. intime 

 coiijunctum velint, vocem KKOKK^U^H; opinioni suae contrariam habent: haec enim 

 evidenter connextonein iiidicat hujus versus cum 18 , in quo quod legitur verbum 

 KTrezxhuQQtjvxi ansam dedit de rj? K7TOXK}>vfyt TUV viwv TOV 05D latius disserendi. Sed 

 quid quaerere necesse est , quod sponte seobjicit? Futuram Christiauorum felicita- 

 tem summis laudibus celebraverat ; illustrissimam et spleiididissimam fore dixerat; ad- 

 dit y yap aircxupx'SoxiK x. T. e. quid, quaeso, aliud his verbis inesse potest, nisi argu- 

 mentum splendoris illius , quern modo praedicaverat ? Judicavit hoc quoque cl. van 

 der Palm ad h. 1. item The od oret us , cujus verba p.sg. jam descripsimus. Nee 

 dubium est, quia , quod solet ille, vid. Ernes ti Inst. Interp.N.T. P. III. C. IX. 

 J. 19. Morns in Acroas. Tom. II. p. 245, 244. summum ilium Chrysosto- 

 mum secutus fuerit, qui sane quam venuste: XKOaKsp TtSyvy , ait , -TTXI^IO 

 fiae-thixtv , In) rvs xp%,iis txsivwyevoit&wryg TTZTpixyi; , x} ufay suvxTTO^xuei TUV 

 CVTK xxi % XTiffig- conf. Tholuck 1. c. p. 288. 



Haec autem ideo paulo diligentius persequenda esse rati sumus , quia veritas eorum , 

 quae antea disputayimus, partim quidem, apta est e legiiima hujus commatis cum 

 antecedent! copulatione. Totum sic inter pre tamur : nam ardenlissime (maximo cum. 

 desiderio) natura rerum exspectat eventum Mud, quo qui Deo se probarunt , palam 

 apparebunt (summo honore afiecti ). De Prosopopoeia ac sensu et paulo ante jam 

 nonuihil praecepimus, et dein , ubi ad finem ventum erit vs. 22 , aliquid addemus. 



Diversitatem scriptionis ad hunc locum rejecimus , quia receptam lectionem non 

 est , quod immutemus ; hie paucis attingamus. 



Pro avoxxp^oKix xxpaSoxia habet Cod. 55. , quod facile oriri pOtuit a vicina voce 

 dxoxdhu^n; : xotpixSoxix enim quandoquidem librario forsan magis cognitum erat, 

 quam dTTOxapaSoxlx , conjecit Praepositionem UTTO perperam ab TTOXX\V^IS ad xpx~ 

 quoque traductam esse. 



j Cod. 57 et Matthaeianus m; hie quidem in margine, conversum prae- 

 bent in jr/orew?. Potuit hoc vitio accidere oculorum ; potest quoque conjectura esse 

 alicujus, qui illud non satis intelligens, altcrujn, 5r/T5> substituendum esse judi- 



ca- 



