COMMENTATIO THEOLOGICA. Si 



caret, iclatl^ ut dlceretur pro jrivrcijovTs ? , quam loco Rom. I: 17. veram hujus vocis 

 interpretationem esse aliqui e recentioribus quoque Interpretibus staluerunt. vid. v. g. 

 Vatablus. 



Ab eodem emendandi dicam an depravandi ? studio fluxit id , quod Versione.t 

 jinnenicae, cum antiquior, turn posterior; sed haec non nisi in margine, (vid. de 

 his Beausobre et L' Enfant, le Nouceau Testament, Preface ge'/ierale p. 211 , 

 212. Hug 1.1. Tom. I. p. SgSseqq.) item Cod. 70, teste Treschowo, sequuntur , 

 ut pro tyv Kirox* TXV viuv rou Qcou ponatur T TOU viou r. 0. Causa in promtu esj. 

 *H txTTOx. TOV Kuptov jfiuv 'l. X. i. e. TOU viou TOU Qsou memoratur non semel ; TUV uiuv] 

 TOU Qcou numquam ; qua re error convinci videbatur. Nos hunc errorem teneamus. 



Commata 21 et 22. Tj? yctp (AXTXIO'TIITI y KTICTIG iifsrciyij , cv%, SXOUTK , aK^x $ici tlv 

 uirordi;xvTa' tit' eXxlli, art Kai auri % Krltri? ItetrftpufafSTSU XTTO rife (iouteta? Ti?? QSopiz? 

 tit; TVJ IhfvQspitzv T%<; $6%tts TWV TSX.VUV TOU icv- 



En causam , quae flagrans illud desiderium ac laetam exspectationem et excitet et 

 confirmet ! ry yap ^XTKWT^TI , inquit, f\ XTI&I? vTrirdyM x. T. A. 



MKTXioryroi; nomine universe significantur ilia, quae frustra sunt fiuntque ! quip- 

 pe (Jt,KTXto? , auctore Valckenario, 1. 1. Tom. I. p. 5i3. proprie es\. frustra quae- 

 silus ; quare qui mendax est et levis , is (JHX.TXIO? dicitur : nam frustra ([taTyv^ i. e. 

 nulla de causa, aliquid affirmat vel agit ; deinde cui insita arrogantia et insolentla, 

 est, ipse quoqvie appellatur ^KTXIO? : utpote Jrustra, i. e. nullo jure, insolenter se 

 jactat ; denique quaecunque res fructum nullum affert, sed spem misere destituit, 

 (AXTKIK vocatur : etenim Jrustra spem fiduciamve in ea reponeres. Bene Grego- 

 rius Nyssenus, citatus a Schleusnero iu Thesauro laud. 7i. i>. par awry,? ernv 

 vj WIJ.K x'SiKvovtiroy , inquit, jj xpSypa KVQVJTOV, % 'jScuAij AVUTTOITTXTOS , % VTTOU&I irepxt 

 DUX s%ow , Jj xxQoKw TO fV) KKVTi huaiTftovvri' KVVirapKTOv. Nihilo tamen minus om- 

 nino observandum esse putem, ut in aliis vocabulis quam plurimis , sic etiam in hoc, 

 rationem dicendi Graece loquentium Judaeorum a germana Graecae linguae consue- 

 tudine paululum diversam fuisse. Cum. enim illi , ad declarandam vim Hebrai'cae 

 vocis cujusque, solerent illam Graecam deljgere , cujus prima et princeps significa- 

 tio proximo accedere videretur ad primam Hebrai'ci cujusque nominis significatio~ 

 nem , atque Graeco illi singulas tribuerent signifi cation es Hebrai'ci, cf. Ernesti 1. J. 

 P. III. C. VII. . 7. factum est, ut voces IAKTXIO*; et /^XTXIOT^? universe quidem idem 

 Hellenistis , qui dicuntur , significarent , atque veris Graecis ; hoc tamen discriminis 

 intercederet , ut, cum Hebraei quidquid instabile et inconstans esset , quodcunque 

 non permaneret , sed cito evanesceret , id ~>3n (proprie halitus , vapor*) appellare 

 solerent, Graeco (AXTaiJTyi; etiam haec significatio a Judaeis adjungeretur , quae haud 

 scio an benc Graece loquentibns prorsus insolita fuerit , perinde atqne Latinuta va- 



G 2 r>i- 



