COMMENTATIO THEOLOGIGA. 



nam vox f&XTXtoTiiTe? etsi respondet Hebraico Win, hoc auteni a plerisque inter- 

 pretibus calamitas redditur. conf. van der Palin et Muntinglie, VV. CG. ad 

 h. 1. ; tamen <juis affirmet, Alexandrinum interpretein ita cepisse? certe nee recen- 

 tiores inler se prorsus consentiunl. vid. Alb. Schultens in Proc. p. 85, 36. ejus 

 demque Op. min. p. 68, 2l3 , 2i4, nee Graecus ille sic intellexisse videtur : nam 

 cum Ps. V: 10. (Graece 9.) idem illud fiYin Adjectivo reddidit f^xTxia? , unusquis- 

 que videt , non miseriam ab eo cogitatam faisse. Quare sic potius existimem , eum , 

 cum incertus haereret , hae non omuino incommoda (AxrxiiST^Tog (insolentiae) voce 

 usum esse ad vim Hebrai'cae utcunque declarandam. Probatur id Ps. LII:g. (LI: 7) 

 a quo tameii brevitas nos jubet desistere, nee diutius urgere necesse est: nam ex 

 unp duobusve locis, iisque dubiam interpretationem babentibus , nemo illud efficiat , 

 quod vulgar! loquendi cousuetudiue refelli videatur, 



Quid igitur [AKTKIOTJI; est ? Hoc quo certius appareat , sequentia oportet consi- 

 deremus. Namque recte Limborebius in Comment, ad h. 1. p. 577. J. A. 

 Turretinus in d.nnot- ad hanc Ep* Op. Tom. II. p. 36o. et diu ante Theo- 

 doretus, quo hfc (txTXidT)}TO<; vocabulum , eodem vs, 22. referri statuerunt voc'em 

 QSopal quod omnino verum esse, sic efBcio. T# f/MTXioniTt universitas rerumsub- 

 jecta esse dicitur , non lubens volensque , sed coacta et invita; verumtamen se libo- 

 ratum iri sperat xno T%$ ScyAf/a;? TJ?S (piopZf* Sed a qua alia se liberam fore speret , 

 nisi ab ea , cui serviat invita i. e. KTTO Tyg [AXTaioTyTO*;? Quod argumento est, utrum- 

 que nomen , quamvis forma discrepans, tamen re consentirc , atque eodem perti- 

 nere. Jam vero cujnsmodi intelligenda est (pSofx'i Videtur hoc docere id, quod 

 vs. a5 legitur, % ciirohuTpuirt? TOU ffu&XToe tift&v, quae cum eadem re, qua superiora 

 ilia (fatvttfttftf KTTO TJJ? Q6opxs se.u (AKTXIOTIITO?} coiijuncta sint, necesse est. Scribit 

 Apostolus vs. 21. naturam rerum in ea spe versari , fore, ut ipsa quoque possit ali- 

 quando servitutem exuere rtjf QSopSs > atque in libertatem venire Filiorum Dei; in 

 quibus ilia ipsa quoque testimonio sunt, naturam, ab eodem malo solutam, ejusdem 

 (quod malo illi coutrarium sit) boni fructum percepturam esse, quo fruentur Filii 

 Dei. Quid autem illud est, quod hisobtinget? Nibil sane aliud, nisi ij ctirohuTpuo-n; 

 TOV <ra[AXTO? , in cujus exspectatione versari Christianos , ostendit vs. 23. quae verba 

 deinde probare conabimur spectare ad immortale illud , robore florens atque vigo- 

 re, corpus beatorunl, quod eorum nulla experietur , quibus nunc corpus afiligitur, 

 sed ab his penitus erit liberum. Igitur cum in hac re cernatur ^ iteuSspia rfc ^0^9 

 TUV TSKVUV TOV Qiou ; quae ei opposita est Qfopx, ejusmodi cxistimanda esse videtur, 

 ut sit in statu fltixo, caduco, fragili, qui interitum ^inferat rebus, cumque eodem 

 pertineat fiutrrcuinti haec non potest non ad eandem illam conditionem referri; unde 

 colligimus, non v. g. levitati hominum naturam his verbis subjectam esse dici, sed 

 unice probandam esse earn, quam ultimo loco posuimus, nominis hujus significatio- 



G 5 nem , 



