56 JANI R E G N E R I WERNINK 



omitfere nomen Del, quippe quod unusquisque facile mente adjicere posslt. vid. 

 Col. 1 : 19. ubi conf. Grotius. vid. et 2 Reg. XXIII : 19. Act. XXVI: 7. Rom. 

 VII: 6. IX: 4. 2 Cor. IV: i4. Phil. II : 8. Hebr. I: 5 seqq. VIII: 5. et quemadmo- 

 dum htc Deus dicitur S VTTOT^X? (T^V XT!<TIV Ty ^KTKICT^TI'), sic idem i Cor. XV: 27, 

 28. appellatnr o uiroTx!;x<; ry Xpiffry rx KXVTX* cf. Ckristel. Magazijn, Tom. Ilf. 

 p. 9g5, 296 in nota, Ceterum probabile est, Pauli animo obversatam esse historian), 

 qnae Gen. Ill: 16 seqq. prodita est. cf. Tbeodoretus et Tholuck ad h. 1. 



sir" Ifafit quo perdneat , controversum est. vid. Wolf et Koppe ad h. ]. non- 

 nullis ad proximum UJTOTK^XVTX referentibus , aliis ad verbum &,KY$>t%ta,i , deniqne 

 aliis ad Aoristum -jTreTtxw- De singulis breviter. 



Qui cum Participio V-OTX!-XVTX copulent , baud exiguo sunt numero. Praeter 

 Theodore turn, de quo vid. Hug 1. 1. Tom. I. p. 25o. verba sic connectenda 

 esse defendtmt Lu therus et Heumannus, citati a Koppio; praeterea Eras- 

 mus, Hyperius,Castalio, Crellius (vid. ejus Comment, in hanc Ep. ia 

 B!bL Fralr. Polon. Operum Exeget. Tom. I. p. l5g.) Millius, Noesseltus, 

 Morus, Findei s enius , Schottus, rel. Non recte , ut puto. Ait Paulas vs. 

 19. naturam rerum maximo cum desiderio exspectare palam in Filios Dei collatam 

 dignitatem; cuju-s dicti ut veritatem confirmet , ilia subjungit, rfj yu.p (4,XTXioT>]Ti 

 y. T. I. quibus idcirco caitsam exspectationis contineri , evidentissimum est; at vero 

 non contineretur , nisi voces SK' i fa fit ad primariam , quam appellant, sentenliam. 

 forent revocandae : non enim. quidquam exspectes , nisi ejus certa spes tibi sit sub 

 jecta, cujus tamen mentio b.{c prorsus deesset : etenim haec ov% exeutrx x. T. A. , 

 quibus continuo verba lir' ifa&i annectenda essent, non tarn pertinent ad vs. 19, 

 quam ad verbum virsTxyy, cujus rationem accuratius explanant. 



Itaque vel cum verbo KTrsy^e^sTKi conjungere oportet, quod voluit Alberti, Obssrv. 

 Philol. in N.T, p. 3og. , et Venema 1. 1. p. 5o, vel cum Aoristo VTTSTK'/II, quem- 

 admodum fecit C hrysostomus. vid. Hug 1. 1. Tom. I. p. 25o. fecerunt postea alii , 

 Grotius, Griesb achius, plerique ceteri. Si illud mavis, Apostolus, paucis in- 

 terjectis , quihus ostendit, cur praesentis conditionis naturam rerum taedeat , hie, 

 a verbis fV sfaftt, orditur explicate, quare plenam illam piorum felicitatem deside- 

 ret. At vero, hoc si voluisset, omnino videtur scripturus fuisse : TSJ jtt. ^ x> vjrtTKyi) 

 Kf.cuffx , $i rsv uircTdZxi/Tx : hoc enim caput rei erat , quod invita subjecta esset , 

 cujus rei mention! in primaria sententia locus erat tribucndus; quod cum neglexe- 

 i'it, atque voces cu% eKGurx vfcrz!;avTX verbo uTrsTayij explicandi tantum gratia ad- 

 diderit, melius profecto, illis e-3^ sxovyx uffora^avret in parenthesin inclusis , vo- 

 ces ITT ffai'Si cum virsTKyy connect! videntur. 



Sed bane altera excipit , eaque longe gravior, de conjungenda oratione quaestio, 

 ad quam nunc pergimus illustrandam. Fuerunt' jam olim, qui post e'Ar/S/ majoris 



po- 



