COMMENTATE) TflEOLOGlCM t 6; 







minis Sulstantivi locum tenererit; teiiere antem non posse* videntury proplerea quod 

 ubicunque Pronomen aurJ? (ipse) praegreditur Substantivom , ibi fere semper in- 

 terponitur Articulus ; sicubi autem Articulus omissus est, id modo turn factam, 

 cum voceai K^/TO? sequeretiir Nomen Proprium , v. c. Luc. XX : fa. KVTOS Aa/3/5.. Hebr. 

 XI: n. auTf) Zxppz ; quamvis lioc ipsum rarissimum est. Ceterum constanter dici- 

 lur xi/Tx TX lpyot, Jo. V : 56. ai/Tos o Trxtyp XVI : 27. avry ry w/> Act. XVI : 18. aura 

 ?b irvtvyM Rom. VIII : 16. ai/Ty ft Quirt? i Cor. XI : i4. KVTX TX iTroupavix Hebr. IX : 

 25. aM? o Qso? Apoc. XXI : 3. <XVTX Zpyx, KUTO? sr'ffr^rel. numquam. cf. Gers- 

 dorf, SpracJi-Charasteristik des N. T. Tom. I. p. 261 et 4ag 43i. De loco 

 Epli. II: 20. (XVTOU 'lyeou Xpurrcu) Vid. ibid. p. 65. Itaque eodem modo scribendum 

 fuerat , non aura} S^OVTS? , sed KVTQI 01 $%OVTE$ , quod cum contra acciderit , vi- 

 tletnr omnino ea, quam mox videbimus, interpretandi via longe esse tutior. 



Huic vero altera causa accedit. Sine dubio magna vis haeret in prioris membri 

 voculis illis xxt KVTO} , nee incertum est, quin , quod in altero membro iterum posi- 

 tum est aura} , eandem vim habeaU Jam vero , nisi utroque membro iidem significan- 

 tur, prorsus me ignorare fateor, quare, cum in priore vocula et s. etiam scripta 

 sit ante aural , baec in posteriore desideretur : quod enim ibi ante tutit reperitur 

 KK), id non pertinet ad auToii tantum alterum membrum conjungit cum altero. Nos 

 certe, si earn, quam mulii his verbis sententiam subjiciunt, Graece enuntiare debe- 

 remus , hac forma dicendi uteremur : x) auroi ci Z%OVTI; , ijftsTt T xa,} aura) 



K. T. A. 



Ex his igitur colligimus , verba sic potius accipienda esse videri: xxi aural , T^V 

 &tfxp%tfv TOU Trveuf&XTO? %%OVTZI; , CTSVK^OIASV : non enim necesse erat voci XUTOI praemittere 

 ^~?; sed quo major vis dictis adderetur , antequam scriberet VTevxfyftfv , per Epa- 

 nalepsin ( cf. Glassius I. 1. Tom. I. p. j.553. ) . Apostolus superiora ita repetit, ut 

 nonnullas voces adjiciat, hoc modo: KOU ypsTg xurit ev exvroJg trTevufyftev* 



Ab bac imperitis librariis lion satis perspicua orationis structura fere omnis pendere 

 videtur scriptionis diversitas , quam quo brevius et evidentius illustraremus, non ante 

 attigimus , quam ipsis verbis paulo diligeutius consideratis ; nunc paucis aperiamus. 



Cum mira accideret omissio Pronomonis ^uq in priore membro , hoc ipsum ora- 

 tioni insertum est a nonnullis , sive ante vocem auToi , sive post illam ; quo facto 

 sequens xx} tips??, perperam scilicet hue translatum, loco cedere debuit, solo re- 

 licto uvToi. Servarunt. tamen aliqui vocem xat , pauci etiam integram dictionem xxt 

 itl^st/; xuTOt retineri maluerunt, Deinde fuerunt, qui , vitium scriptionis suspicati , 

 priori UTO), utpote e sequentibus hue traducto, converso in y/teTg , alterius membri 

 %[te'ii; delendum esse putarent. Postremum quoniam plurimis in locis Pronomen xuroe 

 subjunctum sibi habet Articulum , hie ipse additus est a quibusdam scriptumque KVTOI 

 ol %OVTSI;> Codices nominatim non excilavimus , brevitatis causa ; excitaverunt 



I 2 Mil- 



