yo JA.NI REGNERI WERNINK 



Buspirare. Quod tamen dubito, an satis firmum argumentum esse videatur, cum iDa 

 verborum inter se comparatio non earn vim liabeat , ut debeant vel minutissima 

 quaeque prorsus oonsentire. Itaque alii, Beza, Beausobre, Tholuck, inter- 

 pretautur ev ytMV avrdig, boc significare existimantes ex imo pectore, quae tamea 

 uon ipsa diclioiiis notio esse videtur ; multiua tamen praestat ei, quod Erasmus, 

 Micbaelis, Semler, probaVerunt , quasi Latiae reddendum esset facile: in ma- 

 lis enim versatur scriptor non exteuuandis, sed ita commemorandis , ut quam ar- 

 dens melioris conditiouis desideritim cit, apparsat. Quid igitur? Comparato dicto 

 2 Cor. I: 9. txuTo} is> fXVTO~$ ri axoKpifta TOU &VTOU %OVTSS, dicus fere, illud, tv exu- 

 T0~g, pertinere ad corroborandam vim praecedentis tjue7$ CCUTOI , ita quidem : nos 

 quoque ipsi suspiramus in nobis ipsis, b. e. ut puteni , iu ea conditione , in qua ipsi 

 nos constituti sumus. Confirmatur illud arctissima vocum ^s7? KUTO} cum si/ SXUTO~<; 

 conjunctione, aqua ut alienum esse videtur ev SXVTO'I<; inlerpretari Iv AA^Afl/5 , sic 

 "egregie probatur ea, quam modo aperuimus , ratio. 



Cur nounulli Codd. , D, 58, 48, 72, Barb. 7. pro irTevx&pev habeant ow votXfl^sv , 

 evidens est. Minuti bomines ingenii discrepantiam tolerare non poterant Imjus verbi 

 -a ffUTTf vx^st , quod est vs. 22. Recte tamen boc , quod utramque putaverint eodem 

 esse referendum: nam de industria Paulus boc ipsurn , ffTSva&psv , scripsit, non aliud , 

 ut oratio ad antecedentia conformaretur. Igitui- ouspirare s. gemere , posito Conse- 

 quente pro Antecedente , est calamitatibus affligi. Sed ad majora perganuis. 



uloiselctv direKSsxfosvoi. Quidni dixit wpotfoxuvrtf varietatis causa? nam brevi ante 

 hoc ipso verbo jiireKW%e<rOai jam usus est. Ecce in multis aliis argumentum , Pau- 

 lum , quamvis orationem non conformaverit ad diligentiam artis , tamen egregium ad- 

 hibere verborum delectum. Cum enim barum vocum argumentum eodem pertineat , 

 quo vs. 19, illud ut ex ipsa forma orationis eluceret, eadem fere verba hie usur- 

 pavit, quae ibi , quamquam loco satis ab his remoto, posuerat. Agnoscinuis inge- 

 nium viri in id, quod scriberet, animum intentum habentis. Sed quorsum hoc? 

 Ut appareat, quo referenda viaSerla sit, de qua re ambigitur a Viris Doctis. Tam- 

 quam Z a c h a r i a , Bibl. Tkeologie , Tom. V. p. 464. cf. ibid. p. 4/4. existimat , 

 quod hie v'lodetriav , idem alibi appellari xhypovoftlav} cum autem 'e Luc. XX.: 56. ef- 

 Cciatur , Judaeos homines a Deo in vitam reyocatos Filiorum Ejus nomine appella- 

 re consuevisse, propterea quod reditus in vitam tamquam novas orlus sit, quern qui 

 T3eo acceptum referant , recte Ejus Liberi dicantur ; hanc igitur ob causam vhitirtas 

 vocabulum li. 1. eodem pertinere. At vero cum ipsa verborum forma ostendat , uio- 

 Oeetav htc dictam eodem spectare, quo r/,v fcTTOXK^iv TUV uiuv rov &t>u vs. 19; hoc 

 autem (de signijicatione hie quaeritur verborum, non de sensu atque re ipsa} mi- 

 Uime mortuorum in vitam reditus sit, consequilur, earn iuterpretaiionem non rei 

 consentaneam esse videri ; ut praeteream, vluv Qtov nomini, et in hoc Cap., el 



cm- 



