7 4 JANI REGNERI WERNINK 



ad plenam beatitatem desiderantur. Hac enim si jam essemus potiti , earn non 

 olim demum nobis obventuram essc speraremus. Nam spem excludit usus. cf. 

 2 Cor. V : 7. 



"S,&fy<Tl>cu in N. T. saepissime dicuntur UK , qui ex omnibus mails erepti veranj, 

 fellcitatem conseguuntur et aeternam. vid. Schleusner h. v. Aoristus aulem , 

 ifcaStiftev , indicio est , Apostolum intelligere perfectam felicitatem , quam quidem jam 

 nacti sunt Christian! , ut loqui solet Paulus ; cf. quae supra notavimus p47. non ta- 

 men nisi exspectatione certa atque firma. vid. Jac. Cappellus ad h. 1. Quocirca 

 iajuria, nt videtur , Bos veld us sercamur reddidit in Praesenti. Nam ut Aoristi 

 significatio hoc neutiquam permittit ; vid. Winer 1. 1. p. 119. in not. sic ne vera 

 quidem sententia foret: Christian! enim reapse nunc ipsum jam servantur (a-ufyvrxt) 

 h. e. malis liberantur; vid. i Cor. I: 18. XV: 2. 2 Ep. II: i5. Sed cum hoc non 

 fiat nisi sensim sensimque, nondum sunt liberal! ( ifufyrxv ) , praeterquam si spem 

 eonsiderare veils. Non melius Koppe, a cujus sententia non multum Vatablus 

 differ! , Aoristum poeitum esse putat pro Futuro, quod et Aoristi natnra refellit; cf. 

 Winer I. c. . 34. n. 6. p. 119. et per se parum aptam , ut opinor, interpretatio- 

 nem gignit : sic enim Paulus docuisset spe felicitatis nos participes fieri, cum tamen 

 constanter id tribuat fidei (TJ? wfortt) vid. v. g. Eph. II: 8. Quare recte Benge* 

 lius: Dativusest) inquit, non medii , sed modi. 



In vocibus JAT/? @M7ro(Aev>i valde apta Metonymia inest in nomine &5T/?, spes , 

 quod refertur ad ipsam rent speratam. cf. Gal. V : 5. i Cor. IX : 10. Coll. 1 1 5. 

 vid. Glassius 1. 1. Tom. I. p. 884. &.?n? pteiroitevYi ejusmodi est, quae oculis jam 

 cernatur h. e. qua jam revera fruamur: cidere enim Hebraei saepe dicunt de fruen- 

 do. cf. cl. van der Palm ad h. 1. Verum non est haec IATT)?, non est spes; res 

 sperata appellari nullo modo potest : o yap (S\i7rst TIG , ait, quod prae.sens qu!s ocu- 

 lis liabeat subjectum , T/ x} i Aw/^f ; , qul etiam speret ; nam sic recte Grotius 

 t>.-j[l^ei interpretatur. Ceterum levissima res miro modo libraries vexavit; vox xxi 

 in phrasi T! K} ehmfyi quid tandem sibi vellet. Facillimum erat omittere , quare hoc 

 factum esse vidcmus in, Codd. B , F , G , item in Versionibus nonnullis et scriptis 

 veterum Scriptorum , quos nominavit G ri esb ac hi us. Utrumque <rl KXI deest in 

 Cod. D. apud Wetstenium; in aliis \ero quoque Codicibus oliui dcfuisse , testi- 

 monio est nota in margine scripta Cod. 4/. His autem ejectis, verba sic erant com- 

 pouend-a : 3 ygp fixein-i , rl$ ekirl&t* Praeterea pro T/ KO,} legitur TSI/TO x] in Cod. 

 77, quomodo etiam scriptum est in Commentario T he oph y 1 a c ti , scripto qui- 

 dem ^ non edito : editus enim vulgarem tueri rationem videtur. Postremum YOCU- 

 lam T/ plane praeteriit librarius Cod. 47 ; post alius addidit. Sed haec omnia cunt 

 Yocum irumutationem redoleant valde earn temerariam , turn vulgo probata lectio sua 

 se difficultate satis defendere vldetur. Nee tamen inexplicabilis difficultas est. Non- 



nul- 



