i* J A N I REGNERI WERNINK 



Thes. Eccles. 7i. v. Tom. II. p. i4g scq(j. in N. F. , cujus quippe auctores Hebraco 

 Graecum dicendi genus sequuntur, non parum recedit a bene Graece loquentintn 

 coiisuetudine. Ut enim nfoiMg per synecdochen totius fpro parte non raro dicitur 

 pro yij orbis terrarum vel owovitsvy i. e. ea liujus telluris pars, quae ab Jiominibus. 

 incolitur ; ita per metonymiam continentis pro contento saepissime usurpatur ad 

 significandum universum genus humanum , quod in terra sedes habet. Vid. Job. 

 I: 29. Ill: 16, 17. IV: 42. VI: 35 et alibi saepe , praesertim apud Johannem,. 

 cui hoc in more est positum ; quamquam nee reliquis N. T. auctoribus insolitum 

 esse , ut xoypov vocabulo totam hominum universitatem indicent , argumento sunt loca 

 Matth. V: i4. XIII: 33. XVIII: 7. Rom. Ill: 6 et 19. V: 19 al. Cum vero Ju- 

 daei reliquas gentes omnes alto supercilio despicerent , atque se , quibus, A-brabamo 

 oriundis , Deus ipse Rex praeesset et gubernator , e ceterorum populorum numero 

 eximerent, eosque prae se nullos esse putarent; haec igitur superba gens ceteras na- 

 tiones a Deo contemtas simpliciter eSvt) vel et xcrfiov appellare solebat (vid. Noesselt 

 1.1. p. 125.) cujus consuetudinis certa in N.'F. libris lestimonia exstant; veluti Rom. 

 XI: 12. ubi verbis irhouras xorftou respondent ilia TT}.OUTO$ sSi/uvi qnae vis tamen his 

 vocibus non per se inest , sed ex singulari oritur hujus loci ratione. Hie autem , in. 

 Ep. ad Col., non Ethnicos tantum coinmemorari , sed totam intelligi gentium uni- 

 ver&itatem, cujus tamen partem longe maximum efficerent Gentiles, turn rei ratio- 

 argumento esse videtur : nam cum antea paucis tantum hujus orbis incolis contigis- 

 tet veri Dei vera cognitio, ab hoc inde tempore, quae praeclara erat Summi Numinis 

 benignitas , quilibet homines illustri illo beneQcio inceperaiit ornari ; turn declarat, 

 opinor, additum illud ^OCVT} , quod, si solos Gentiles cogitasset Paulus , minus neces- 

 carium foret , et a vulgari illios ratione abhorreret, utpote qui gentiles xoa-ftov vocabu- 

 lo appellans , nusquam , quod quidem sciam , adjicere soleat voculam wxg i. e. foo< 

 vid. Glassius in Philol. Sacr. p. 161 16.1. ed. Da!thii, quod scriptum invenitur 

 Rom. I: 8. qui locus nostro ad Col. lucem adhibere posse videtur: nam ibi quoq^ue 

 haec dictio special non ad solos gentiles, sed ad quoscunque r in quibuslibet orls 

 Tersantes , homines, cont quoque Matth. XXVI : l3. atque Marc. XIV : 9. ubi oc- 

 currunt haec : IUTOU lav xypu%6-jj TO Eu&yy&iw TOUTO iv ohcp ry xdfffty vid. et ibid. cap. 

 XVI: i5. quo in loco verba xvpu%XT TO Evuyy&iov Tcot-vq Ty xrlc.ei de quibusvis homi- 

 nibus capienda esse, quod supra nobis jam conGrmavisse videmur , etiam id oslendit, 

 quod anlecedentia ilia : TropsuSsv-TSS iif xofftov KTTXVTX , ad eosdem omnino pertinent. 



Ex omnibus, quae disseruimus , manifesto putamus elucere in scriptis, ut N. T. , 

 ita ne Rabbinorum quidem, vocabulum XT/IT;? per\se significare Gentiles ; sicubi tameii 

 de his solis vox xTt<ri? usurpata occurrit, illud non nisi e contexta oratione colligi 

 posse. Quare nunc quidem investigandum erat , cujusmodi ea sint , quae in loco ad 

 Rom. TJJ xrlfst attribuerit s crip tor ; q^uale consilitun, quod in omni hac oratione secir- 



tu*. 



