COMMENTATIO THEOLOGICAL *5 



tussrt; qtiae antecedant , qnae consequantur; sed haec omnia postea adhuc , data; 

 occasione, attingentur ; nunc non nisi brevissime pereurrere licebit. 



1. Et primum quidem , quomodo tandem Paulus illis , quae modo scripserat Je 

 fatura vere Christianorum in altera vita felicitate, continue subjungere, et compro- 

 bandi qnidem causa, subjungere possit ea, quae ad laetiorem, (nam sic illi volunt) 

 quae mox exortura esset , rerum Christianarum in his terris conditionem spectarent j 

 (quae sententia fuit Hammondi in Paraphrasi , graviter de hac re castigati a Gle- 

 rico, Semleri in. Paraphrasi hujus Ep. p. 100 seqq. et doct. Brouweri in libra 

 postea laudando) hoc igitur quale sit, HOS quidem non assequimur. Putant quidem 

 Viri Docti proximo antecedentia quoque eodem pertinere ; num optimo jure, postea 

 videbimus. 



3. Delude ex eadem ilia interpretatioiie verba pxTXioTy? et Sovhslx T%? <$$opa<; re- 

 ferri debebunt ad cultum fict orum Deorum, in quo usque ad illud tempus inviti 

 (quod quemadmodum cum hujus Epist. cap. I. 21 seqq. concilietur, aegi'e expe- 

 dias) perseverabant gentries, ilia spe erecti , fore aliquando, ut his tamquam vincu 

 lis abjectis, publiee filiorum Dei dignitatem sustinere liceat. Sed vocabula ^KTXIO- 

 Ty$ et 'Soutelx TW (pSopS? plane alio spectare; felieitatem (So^xv) illam, quae hlc me- 

 moratur , ejusmodi esse , ut cum hoc rerum humanarum statu nihil habeat conjun- 

 ctam; repugnare huic sententiae versus 20 et 24, haec igitur omnia totius hujusce- 

 pericopes interpretatio facile, credo, ostendet, Conf. Flatt in Vorl. p. 243, 2i4. 



Paucis nunc dicendum restat de iis, qui non Gentiles universe, sed ex his taiilniu 

 eos animo Pauli obversatos esse putant, qui Cliristo erant conciliate , quam sen- 

 tentiam nisi Clerici eommendayerat (in ariimadvers. ad Hammondi paraphr. 

 N. T. Tom. II. p.4a) et Noesselti (in commentatione ad h. 1. 1. c. p, n5 seqq.) 

 auctoritas, tuto mitteremus; nunc breviter videamus. 



Cum ea , quae supra de hac re disputavimus, palam faciant , vocem XTt<ri<; nullo 

 jure ad Gentiles revocari, sequitnr, ne Christianas quidem e Gentilibus cogitari 

 h. 1. posse ; quod si vel concederetur , tamea huic interpretation! alia obstarent , 

 et ea quidem satis gravia. 



Judaeos , circumcisione ab omnibus aliis gentibus distinctos , eique ritui miruoi 

 quantum tribuentes, in N. T. crebro it spit QMS nomine appellatos invenias; Chri- 

 rtiani tamen ea natione oriundi, dicuntur illi quidem ol ex Trspiro^? (vid. Act. XI: 3- 

 Gal. II : 12. Tit. I: 10) vel ol ix ire BIT 0^9 nisTol (Act. X: 45) vefiTOfMi simpliciter 

 nusquam. Quidni igitur Paulus hoc loco, XT/IT/? si significant Gentiles, ad eandenv 

 rationem oc ex M'KSSUI; scripsisset: nam in loco certe ad Rom. XI: i5. \t(U-t heyu roJz 

 nveviv nihil est , quo causa haec labefactetur : promtus enira sensus est: dicovobis r 

 qui (origine) estis ge-ntiles. 



Ut aatem usu loquendi prorsus refelli videtur CI erici atque Noes sel ti ratio, ita 



& 5 ni- 



